یعنی چه
تهیمغز یک صفت مرکب کنایی در زبان فارسی است که برای توصیف افراد بیخرد، نادان و کسانی که از توانایی فکری، اندیشه درست و عقل کافی بهرهای ندارند به کار میرود. این واژه در واقع اشاره به کسی دارد که سرش از دانش و عقل خالی است.
تلفظ
این کلمه از دو بخش «تُهی» (به معنی خالی) و «مَغز» (عضو تفکر) تشکیل شده و به صورت توامان تُهیمَغز تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند نادان، بیخرد، احمق و پوچفکر به عنوان پاسخهای جایگزین برای این مفهوم شناخته میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههایی که دقیقاً مفهوم مغزِ خالی یا کمخردی را برسانند برای این اصطلاح استفاده میشوند.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر ترکیب توصیفی دماغ فارغ، از کلماتی چون احمق و بلید برای رساندن این معنا استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این کلمه شامل بیخرد، نادان، کمعقل، پوچفکر، کانا و بله هستند که همگی بار معنایی منفی و کنایهآمیز دارند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، کدو (بهویژه کدوی پوک) و طبل توخالی به عنوان نمادهای انسانهای تهیمغز شناخته میشوند؛ افرادی که هیاهو و ادعای زیادی دارند اما درونشان از منطق و دانش خالی است.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه تهی مغز
واژه «تهیمغز» یک ترکیب وصفی و کنایی ریشهدار در زبان فارسی است که از دو جزء «تهی» (به معنی خالی) و «مغز» تشکیل شده است. این کلمه در ادبیات کلاسیک فارسی، از جمله در آثار سعدی و نظامی، به زیبایی برای نقد افرادی که ادعای فضل دارند اما در عمل بیبهره از عقل و خرد هستند، به کار رفته است.
از نظر معنایی، این اصطلاح بار منفی و تحقیرآمیز دارد و در گفتار عامیانه و ادبی برای اشاره به جهالت شدید یا تصمیمات غیرعقلانی استفاده میشود. در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و عربی نیز تعابیر مشابهی نظیر «Empty-headed» یا «دماغ فارغ» برای آن وجود دارد که همگی بر پوچی فکری فرد دلالت میکنند.