یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح رایج در مکاتبات اداری، نظامی و امنیتی است و روی پاکت نامههای حساس یا محرمانه درج میشود. مفهوم آن این است که دبیرخانه، منشی یا معاونان حق باز کردن پاکت را ندارند و محتوای آن باید صرفاً به رویت مستقیم مخاطب اصلی برسد.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت [šaxsan maftūh gardad] است.
به انگلیسی
در مکاتبات بینالمللی برای رساندن این مفهوم از عباراتی که تأکید بر باز شدن نامه صرفاً توسط شخص مخاطب دارند، استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اداری، از تعابیری چون یفتح شخصیاً یا تعابیر مرتبط با نامههای بسیار محرمانه استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای روان فارسی آن شامل مواردی چون «انحصاری»، «مستقیماً باز شود» یا «به رویت شخص برسد» است.
در قرآن
این ترکیب عبارتی در قرآن وجود ندارد. با این حال، ریشه کلمات آن فراوان دیده میشود؛ مانند ریشه «ف ت ح» در آیه اول سوره فتح (إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا) یا واژه «شخص» به صورت شاخصة در آیه ۹۷ سوره انبیاء (فَإِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ أَبْصَارُ الَّذِينَ كَفَرُوا).
نماد چیست
در پروتکلهای اداری و نظامهای نامهنگاری رسمی، درج این جمله روی بسته یا نامه، نماد و نشانگر حریم خصوصی مطلق اداری و ضرورت عدم دسترسی واسطهها به محتوای سند است.
جمعبندی و توضیح کامل شخصا مفتوح گردد
عبارت «شخصاً مفتوح گردد» از جملات کلیدی و اصطلاحات پرکاربرد در فضای اداری، امنیتی و نظامی ایران است. این عبارت ترکیبی از قید تنویندار عربی، اسم مفعول عربی و فعل مضارع التزامی مجهول فارسی ساخته شده است و کارکرد اصلی آن، منع قانونی و اخلاقی سایر کارکنان (مانند مسئولان دبیرخانه یا منشیها) از باز کردن و خواندن نامههای ویژه است.
استفاده از این اصطلاح روی پاکتها، متضمن حفظ حریم خصوصی کارگزاران و امنیت اطلاعات در سطوح بالا است. به طوری که باز کردن ممهور به این نوشته توسط فردی غیر از مخاطب، تخلف اداری محسوب میشود. در جداول و مسابقات کلمات نیز این عبارت دقیقاً از ۱۳ حرف تشکیل شده است.