یعنی چه
زقاق العطارین یک ترکیب وصفی و اضافی عربی است که به معنی «کوچهٔ عطاران» یا «گذرگاه عطر و ادویهفروشان» است. این اصطلاح در بافت شهری قدیم جهان اسلام به راستهها و کوچههای باریکی اطلاق میشد که مرکز تجمع تجارِ عطر، ادویه و گیاهان دارویی بودهاند.
تلفظ
این عبارت به صورت «زُقاقُ الْعَطّارین» تلفظ میشود. واژهٔ زقاق با ضمهٔ زاء به معنی کوچهٔ تنگ و العطارین با فتحه و تشدید طاء، جمعِ عطار است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «زقاق العطارین» با ۱۲ حرف است. به عنوان راهنمای جایگزین ممکن است به کوچه عطاران یا سوق العطارین نیز اشاره شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای برگردان این مفهوم اصطلاحی از عباراتی که به راستههای سنتی فروشندگان عطر و ادویه اشاره دارند استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی و عثمانی، کلمهٔ Aktar به معنی عطار و داروفروش سنتی است و این ترکیب به صورت راسته یا کوچهٔ عطاران ترجمه میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این ترکیب، «کوچهٔ عطاران»، «گذر عطر و ادویهفروشان» و «راستهٔ داروفروشان سنتی» است که مفهوم کاربردی آن را در بافت بازار نشان میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل زقاق العطارین
عبارت «زقاق العطارین» یک ترکیب اضافی عربی به معنای «کوچهٔ عطاران» یا «گذرگاه عطر و ادویهفروشان» است. در بافت معماری و شهرهای قدیمی جهان اسلام، این نام به راستههای باریک بازار که محل فروش گیاهان دارویی، ادویهجات و عطریات بوده، اطلاق میشده است. این واژه در متن قرآن کریم نیامده و کاربرد آن کاملاً تاریخی، جغرافیایی و شهری است.
در تاریخ و فرهنگ اسلامی، زقاق العطارین فراتر از یک نام تجاری، بار معنایی و نمادین ویژهای دارد؛ چرا که طبق روایات تاریخی در مکه، خانه حضرت خدیجه (س) — محل هبوط وحی و میلاد حضرت فاطمه (س) — در محلهای به همین نام واقع شده بود. از این رو، این عبارت در ادبیات مذهبی و تاریخی یادآور اصالت، عطر معنویت و قدمت شهرهای کهن اسلامی است.