یعنی چه
خویشاوند به معنای هر فردی است که با انسان از طریق پیوند خونی (نسبی)، ازدواج (سببی) یا قوانین حقوقی مرتبط و نزدیک باشد؛ مانند پدر، مادر، خواهر، برادر، عمو، دایی و دیگر بستگان. این واژه از فارسی میانه (پهلوی) به صورت xwēšāwand آمده که از دو بخش «خویش» (خود، قوم) و پسوند «-آوند» (دارای، وابسته به) تشکیل شده و در کل به معنی «دارای نسبت خودی» است.
مترادف
واژههای فوق در متون رسمی و زبان عامیانه به عنوان هممعنی این کلمه به کار میروند.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف درخواستی میتوانید از واژه اصلی خویشاوند (۸ حرف) یا جایگزینهای آن استفاده کنید.
به انگلیسی
رایجترین واژهها در زبان انگلیسی برای اشاره به اعضای خانواده و بستگان.
به عربی
در زبان و ادبیات عربی و همچنین در متن قرآن کریم (به صورت اصطلاحاتی مانند ذویالقربی)، این واژگان برای اشاره به پیوند خویشاوندی استفاده میشوند.
نماد چیست
واژه خویشاوند در فرهنگ و ادبیات سنتی نمادِ رسمی جانوری یا گیاهی خاصی ندارد؛ با این حال، اصطلاحاتی مانند «درخت» یا «ریشه» همواره به عنوان استعاره و نمادی از نظام خویشاوندی، تبارشناسی و اصالت خانوادگی به کار میروند. این مفهوم در باورهای اجتماعی نماد مسئولیت اخلاقی، حمایت متقابل و همبستگی عاطفی میان انسانها است.
جمعبندی و توضیح کامل خویشاوند
واژه «خویشاوند» یک واژه اصیل و مشتق-مرکب بازمانده از زبان فارسی میانه است که ریشه در مفهوم «خودی بودن» و اتصال به یک تبار مشترک دارد. این کلمه به هر شخصی اشاره میکند که از طریق پیوندهای خونی، زناشویی یا بسترهای قانونی به ساختار خانوادگی فرد متصل است و نقشی کلیدی در تنظیم روابط حقوقی مانند ارث و تکالیف اجتماعی ایفا میکند.
در فرهنگ اسلامی و ایرانی، اگرچه خودِ لفظ فارسی در متون کهن عربی وجود ندارد، اما معادلهای آن نظیر «ذویالقربی» و مفاهیمی چون «صله رحم» از جایگاه بسیار والایی برخوردارند. خویشاوندی فراتر از یک نسبت فامیلی ساده، به عنوان بستری برای همبستگی، حمایت عاطفی، امنیت اجتماعی و حفظ اصالت و ریشههای یک خاندان شناخته میشود.