یعنی چه
مستساغ صفت مفعولی از باب استفعال است و به چیزی اطلاق میشود که گوارا و دلپذیر باشد. این کلمه هم در مفهوم مادی برای خوراک و نوشیدنیِ روان و خوشخوراک به کار میرود و هم در مفهوم معنوی و انتزاعی برای سخن، ایده یا رفتاری که منطقی، روا و قابلقبول باشد.
تلفظ
این واژه به صورت مُستَساغ (با ضمه روی میم و فتحه روی تاء و سین) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه مستساغ با ۶ حرف به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «گوارا»، «خوشخوراک»، «پسندیده» یا «قابل قبول» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در انگلیسی، بسته به متن میتوان از Palatable (برای جنبه چشایی و پذیرش عمومی) یا Acceptable (برای جنبه منطقی و روایی) استفاده کرد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای مفاهیم انتزاعی مستساغ از Makbul و برای مفاهیم مادی و چشایی از Lezzetli یا Hoş استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون گوارا، خوشخوراک، روان، دلپذیر، پسندیده و روا هستند که در متون مختلف جایگزین آن میشوند.
نماد چیست
مستساغ صرفاً یک صفت توصیفی برای میزان پذیرش و گوارایی کلام یا طعام است و نماد مادی، هنری یا اصطلاحی ویژهای برای آن در فرهنگها تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل مستساغ
واژه «مستساغ» یک صفت عربی وارد شده به زبان فارسی (اسم مفعول از باب استفعال) است که از ریشه ثلاثی «س-و-غ» مشتق شده است. معنای اولیه و مادی آن به خوراک یا نوشیدنی روان و لذیذی اشاره دارد که به راحتی از گلو پایین میرود و مایه لذت میشود. با این حال، در ادبیات، نقد ادبی و فلسفه، این کلمه بیشتر کاربردی انتزاعی یافته و به سخن، استدلال، نظریه یا رفتاری اطلاق میشود که روان، روشن، منطقی و بدون پیچیدگی و سنگینی باشد، بهطوریکه ذهن مخاطب آن را به سادگی بپذیرد.
اگرچه خود کلمه «مستساغ» در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای سرشناس آن مانند «سائِغ» (به معنی شیرین و گوارا) و فعل «يُسِيغُ» در آیات متعددی به کار رفتهاند که اصالت ساختاری آن را تایید میکند. متضاد این واژه «غیرمستساغ» یا «ثقیل» است که به امور ناگوار یا کلام سنگین و نامفهوم اشاره دارد. در مجموع، مستساغ کلمهای با بار ادبی و فصیح است که مفهوم کلیدی آن «روانی، گوارایی و قابلیت پذیرش بالا» است.