یعنی چه
عبارت عامیانه «پر و پیمون» (که در حالت کتابی «پر و پیمان» گفته میشود) به معنای ظرف، انبار، سفره یا موقعیتی است که کاملاً پر، سرریز و بدون کم و کسر باشد. این واژه معمولاً برای توصیف غذا، آذوقه، امکانات یا حتی یک محتوای غنی و مفصل به کار میرود.
تلفظ
تلفظ عامیانه این ترکیب به صورت «پُر و پِیمون» (por o peymun) و صورت کتابی و رسمی آن «پُر و پِیمان» (por o peymān) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، بسته به تعداد حروف خواسته شده، میتوانید از خود واژه «پر و پیمون» (۸ حرف) یا معادلهای آن مانند لبالب، سرشار و فراوان استفاده کنید.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم پر و پیمون در انگلیسی، با توجه به سیاق متن، از واژگانی که به فراوانی و انباشتگی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههایی که بر پر بودن و فراوانی نعمت دلالت دارند، نزدیکترین معادلها به این اصطلاح عامیانه هستند.
به فارسی
معادلهای فارسی معیار و سره این واژه شامل عباراتی چون فراوان، سرشار، لبریز، ممتلی و انباشته است که همگی مفهوم تکمیل بودن ظرفیت را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل پر و پیمون
واژه «پر و پیمون» شکل عامیانه و رایج اصطلاح «پر و پیمان» در زبان فارسی است. ریشه بخش دوم این ترکیب یعنی «پیمون/پیمان» به واژهای در فارسی باستان بازمیگردد که با مفاهیمی چون اندازهگیری، سنجش و پیمودن مرتبط است. به این ترتیب، ترکیب مذکور اصالتاً به معنای ظرف یا مقداری است که بر اساس پیمانه کاملاً پر شده و هیچگونه کمبودی ندارد.
این عبارت در فرهنگ و ادبیات عامه ایران نمادی از برکت، رفاه، آسایش و فراوانی نعمت است. معمولاً وقتی از سفره، خانه، یا مجلسی با صفت «پر و پیمون» یاد میشود، منظور مرفه بودن، سخاوتمندانه بودن و بینقص بودن آن شرایط است که حس رضایت و بینیازی را در مخاطب ایجاد میکند.