یعنی چه
رمس در لغت به معنای پنهان کردن، زیر خاک کردن و از بین بردن نشانههای چیزی است. همچنین به عنوان اسم، به قبری گفته میشود که با زمین اطراف خود هموار و یکسان باشد.
ریشه
این واژه اصالتاً عربی و از ریشه ثلاثی مجرد (ر-م-س) است که به عنوان وامواژه وارد متون ادبی و دینی زبان فارسی شده است.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی و عربی به صورت فتح راء و سکون میم و سین (رَمْس) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند قبر، گور، مدفن و پنهان کردن مرده به عنوان راهنمای واژه سه حرفی «رمس» قرار میگیرند.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی، بسته به کاربرد اسمی یا فعلی از واژگان مربوط به دفن و مزار استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این کلمه شامل گور، مزار، خاکسپاری و در مفهوم عامتر پوشاندن و کتمان کردن است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، رمس نماد مرگ نفس، فنای ذاتی و فروتنی نهایی انسان است. همچنین در عبارات دعایی مانند «طیب الله رمسه» برای طلب آرامش اموات به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل رمس
واژه «رمس» یک واژه اصیل عربی است که به معنای دفن کردن، پوشاندن و محو کردن آثار چیزی به کار میرود. این کلمه در حالت اسمی به معنای قبر و خاک گور است؛ به ویژه قبری که کاملاً همسطح با زمین اطراف باشد و برآمدگی نداشته باشد. هرچند این کلمه در گفتار روزمره فارسی کاربرد چندانی ندارد، اما در متون کهن، شعر و عبارات دعایی مانند «طیب الله رمسه» به چشم میخورد.
در اصطلاحات عرفانی و ادبی، رمس علاوه بر معنای مادی خود، کنایه از خاموشی، از بین رفتن نشانههای دنیوی و دفن کردن حظوظ نفسانی است. این واژه به عنوان یک کلمه سه حرفی در حل جدولهای متقاطع نیز کاربرد زیادی دارد و معادلهای آن واژگانی چون گور، قبر و مدفن هستند.