یعنی چه
حیوان عظیمالجثه به جانوری گفته میشود که جثه، اندام یا بدنی بسیار بزرگ، حجیم و سنگین دارد. در لغت، عظیمالجثه به معنای درشتاندام، تنومند و بسیار بزرگهیکل است که حجم بدنی بسیار زیادی نسبت به سایر موجودات همرده خود دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر غولپیکر، تنومند، کوهپیکر، جسیم و تناور به عنوان پاسخ برای این مفهوم کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژگانی چون gigantic، colossal و enormous برای توصیف این موجودات استفاده میشود و در اصطلاح علمی زیستشناسی به آنها Megafauna میگویند.
به عربی
در زبان عربی از ترکیبهای حیوان ضخم الجثة، کبیر الجثة یا حیوان عملاق برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
در قرآن
خود عبارت ترکیبی «حیوان عظیمالجثه» به این شکل صریح در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ اما مصادیق و موجوداتی با این ویژگی ذکر شدهاند؛ مانند «ثُعبان مبین» (مار یا اژدهای بزرگ) در جریان معجزه عصای موسی در سوره اعراف و شعرا، و یا توصیفاتی که در روایات و تفاسیر درباره ناقه صالح آمده است.
نماد چیست
حیوانات عظیمالجثه در فرهنگها، اساطیر و ادبیات جهان نماد قدرت بیرقیب، عظمت، هیبت و سنگینی طبیعت هستند. در بسیاری از فرهنگها، موجودات بزرگی مثل نهنگها و فیلها علاوه بر قدرت، مظهر متانت، حافظه قوی، خرد پنهان جهان و قدمت ماقبل تاریخ به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل حیوان عظیم الجثه
عبارت «حیوان عظیمالجثه» ترکیبی وصفی در زبان فارسی است که برای توصیف جانورانی با پیکر، جثه و اندام بسیار بزرگ و سترگ به کار میرود. این اصطلاح از دو واژه عربی «عظیم» به معنای بزرگ و «جثه» به معنای بدن تشکیل شده و مصادیق بارز آن در طبیعت امروزی فیل و نهنگ، و در گذشته دایناسورها هستند.
در حوزه علمی و زیستشناسی، این حیوانات تحت عنوان بزرگزیاگان (Megafauna) مطالعه میشوند. اگرچه این ترکیب دقیقاً در قرآن نیامده، اما نمونههایی از موجودات غولپیکر مانند اژدهای معجزه حضرت موسی در متون دینی منعکس شده است.
این موجودات در طول تاریخ و در فرهنگهای مختلف، همواره حسی از آمیزهٔ احترام، ترس و شگفتی را در انسان برانگیختهاند و به عنوان نماد قدرت مطلق، پایداری، عظمت آفرینش و در عین حال خرد باستانی و آرامش در ادبیات و اسطورهشناسی جایگاه ویژهای دارند.