یعنی چه
این کلمه یک فعل ماضی، صیغه مفرد مؤنث غایب از باب انفعال (ریشه ضرب) است. در زبان عربی برای بیان اثرپذیری و مطاوعه به کار میرود؛ یعنی کنایه یا اشاره به شخص یا شیء مؤنثی دارد که مورد ضربه، آسیب یا ضرب و شتم قرار گرفته و اثر آن را پذیرفته است. در فارسی معیار کاربرد مستقلِ رسمی ندارد و بیشتر در متون کهن یا عبارات تخصصی عربی دیده میشود.
تلفظ
حرکتگذاری این واژه به صورت اِ-نْ-ضَ-رَ-بَ-تْ است که همزه آن همزه وصل بوده و در ابتدای کلام خوانده میشود و در میان کلام ساقط میگردد.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، اگر به دنبال یک فعل ۶ حرفی عربی به معنای ضربه خورد یا زده شد (مؤنث) باشید، پاسخ دقیق آن «انضربت» است.
به انگلیسی
در ترجمه به زبان انگلیسی، با توجه به ساختار مجهول و مطاوعهای فعل، از عبارات ساختار ماضی مجهول یا افعال حالتی استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی است؛ اگرچه در عربی فصیح و کلاسیک برای بیان این معنا بیشتر از فعل مجهول مجرد یعنی «ضُرِبَتْ» استفاده میشود و باب انفعال آن کمتر رایج است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این فعل به زبان فارسی در قالب عبارات فعلی مانند «او یک بار ضربه خورد»، «مورد ضرب قرار گرفت» یا «کوبیده شد» انجام میشود.
نماد چیست
این واژه از نظر استعاری و معنایی نماد پذیرش اثر، منفعل بودن در برابر یک کنش خارجی و تحمل خسارت یا آسیب جسمی و معنوی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل انضربت
واژه «انضربت» یک فعل ماضی مفرّد مؤنث غایب از باب انفعال و برخاسته از ریشه عربی «ض ر ب» است. معنای لغوی و دقیق آن «ضربه خورد»، «زده شد» یا «مورد آسیب و کوبش قرار گرفت» میباشد. در ساختار قواعد عربی، این باب برای نشان دادن مطاوعه و اثرپذیری به کار میرود؛ یعنی فاعل این فعل، اثرِ زدن را بر خود پذیرفته است.
این کلمه در زبان فارسی به عنوان یک لغت مستقل و رایج کاربردی ندارد و بیشتر در متون کهن دینی، فلسفی یا لغتنامههای تخصصی دیده میشود. لازم به ذکر است که ساختار دقیق «انضربت» در متن قرآن کریم نیامده است، هرچند افعال دیگر همخانواده با آن (مانند ضربت) فراوان یافت میشوند.
در سرگرمیها و جدول کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک کلمه کلیدی ۶ حرفی با راهنمای «ضربه خورد به عربی» یا «کتک خورد مؤنث» کاربرد دارد و پاسخ دقیق آن مشخصاً همین لفظ است.