یعنی چه
این واژه دارای دو لایه معنایی است؛ در لغتنامههای کهن (مانند دهخدا) به معنی حکم، دستور و فرمان عالی آمده که برساخته از واژه فرمان است. در کاربرد معاصر و متون فلسفی، به معنای فراتر از زمان، ماورای زمان و چیزی که محدود به زمان نیست (ابدی و سرمدی) به کار میرود. همچنین در فرهنگ نامها به معنی دارای اندیشه بلند و افکار متعالی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فَرازَمان (farā-zamān) است که از ترکیب پیشوند «فراز» و واژه «زمان» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر طراح به معنای کهن نظر داشته باشد، پاسخ کلماتی چون فرمان و حکم است، اما خود واژه فرازمان دقیقاً یک پاسخ ۷ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، در مباحث فرابعدی از واژههای Timeless یا Meta-Time و در متون قدیمی از Command استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه شامل فرابعدی، سرمدی، ابدی، زمانناپذیر و در لایه کهن شامل دستور، امر، حکم و فرمان عالی است.
نماد چیست
نماد گرافیکی یا سنتی خاصی برای این واژه ثبت نشده است؛ اما در برداشتهای ادبی و فرهنگی، نمادی از تفکر بلند، اندیشه متعالی و اقتدار معنوی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل فرازمان
واژه «فرازمان» از جمله کلماتی است که در طول تاریخ زبان فارسی دچار تحول معنایی جالبی شده است. در متون و لغتنامههای کلاسیک مانند دهخدا، این کلمه به عنوان یک واژه برساخته به معنی «حکم و فرمان عالی» شناخته میشد که ریشه در تغییر شکل واژه فرمان داشت.
اما در ادبیات معاصر، فلسفه و عرفان، این کلمه با نگاهی تفکیکی به اجزای آن (فراز + زمان) بازتعریف شده و به پدیدهها، حقایق یا مفاهیمی اطلاق میشود که خارج از چارچوب و محدودیتهای زمانی قرار دارند و ویژگی ابدی، سرمدی یا فرابعدی دارند. همچنین به عنوان اسم خاص، معنای دارنده اندیشه بلند را متبادر میکند.