یعنی چه
الاعمی واژهای با ریشه عربی است که به فرد نابینا یا کسی که بینایی ندارد اطلاق میشود. این کلمه در متون کهن، ادبی و مذهبی به صورت استعاری برای اشاره به افراد غافل، ناآگاه یا کسانی که از دیدن حقیقت محروم هستند نیز استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و فارسی به صورت «اَلاَعمیٰ» تلفظ میشود که الف پایانی آن به صورت مقصوره (صدای آ) خوانده میشود.
در جدول
در جداول کلمات متقاطع، عبارت الاعمی به عنوان یک کلمه شش حرفی به معنای کور، نابینا یا فاقد بصیرت مورد استفاده قرار میگیرد.
به انگلیسی
معادل دقیق کلمه الاعمی در زبان انگلیسی واژه Blind است که هم کاربرد ظاهری (نابینایی جسمی) و هم کاربرد مجازی (بیخبر یا کورکورانه) دارد.
به عربی
در زبان عربی معیار، علاوه بر الأعمى، از واژههای دیگری مانند الضریر و کفیف (در کاربردهای جدیدتر) برای اشاره به فرد نابینا استفاده میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه کلمات «نابینا» و «کور» هستند. در ادبیات معاصر از واژه «روشندل» نیز به عنوان معادل محترمانه آن استفاده میشود.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم هم به معنای کوری ظاهری آمده است (مانند آیات ۱ و ۲ سوره عبس در وصف عبدالله بن اممکتوم) و هم به معنای کوری معنوی، گمراهی و عدم بصیرت (مانند آیه ۵۰ سوره انعام: قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ).
جمعبندی و توضیح کامل الاعمی
واژه «الاعمی» از ریشه عربی «ع م ی» گرفته شده و به طور مستقیم به معنای فرد نابینا یا فاقد بینایی است. این کلمه از گذشته به واسطه متون دینی و ادبی وارد زبان فارسی شده و جایگاه خود را در آثار مکتوب کهن تثبیت کرده است. در فرهنگ اسلامی، تقابل اصطلاحیِ «الاعمی و البصیر» یکی از کلیدیترین زوجهای مفهومی برای نشان دادن تفاوت میان جهل و دانایی به شمار میرود.
علاوه بر معنای لغوی و مادی، الاعمی در ادبیات عرفانی و قرآنی کاربرد گسترده استعاری دارد. در این رویکرد، کوری نه یک نقص جسمی، بلکه نمادی از گمراهی، ناآگاهی و نپذیرفتن حقیقت قلمداد میشود. به همین جهت، کسی که چشم دل او به روی حقایق بسته است، حتی در صورت داشتن چشم سر، «أعمی» نامیده میشود.