معنی
واژه «یعلم» یک فعل مضارع عربی از ریشه «علم» است که در زبان فارسی به معنای «میداند»، «آگاه است» و «دانش دارد» به کار میرود. این کلمه دلالت بر دانستن همراه با آگاهی دقیق، روشن و یقینی دارد.
یعنی چه
این کلمه برای بیان حالت دانایی و هوشیاری نسبت به یک موضوع استفاده میشود. در متون کلاسیک و مذهبی، این واژه نشاندهنده احاطه علمی و بیخبری مغلوب شده توسط دانش است.
مترادف
واژههای فوق در زبان فارسی بیشترین شباهت معنایی را با این فعل عربی دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم نادانی، عدم آگاهی و بیخبری را در بافتهای مختلف پیش میکشند، به عنوان متضاد این واژه شناخته میشوند.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی ثلاثی مجرد (علم) است و خود کلمه صیغه مفرد مذکر غایب در فعل مضارع است.
به فارسی
دقیقترین و رایجترین برگردان این واژه در زبان فارسی، فعل «میداند» یا عبارت «آگاهی دارد» است.
نماد چیست
در متون دینی و عرفان اسلامی، این واژه به عنوان نمادی از علم شهودی، آگاهی نامحدود خداوند و برتری ذاتی و بنیادین دانش بر تاریکیِ جهل و نادانی به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل یعلم
واژه «یعلم» یک فعل مضارع عربی از ریشه ثلاثی مجرد «علم» است که در صیغه مفرد مذکر غایب صرف شده و در زبان و ادبیات فارسی به معنای «میداند» و «آگاه است» به کار میرود. این کلمه در متون اسلامی و به ویژه قرآن کریم تکرار فراوانی دارد و در بیشتر بافتها به علم مطلق، نامحدود و یقینی خداوند نسبت به آشکار و نهان جهان اشاره میکند.
از نظر ساختار صرفی، این واژه با کلمات محبوبی در فارسی همخانواده است؛ کلماتی نظیر علم، عالم، معلم، معلوم و تعلیم که همگی مفهوم آگاهی و آموزش را زنده میکنند. نقطه مقابل این کلمه در عربی «یجهل» یا «لا یعلم» است که به معنای نادانی و بیخبری مطلق است.
در بازیهای کلمات و جداول متقاطع، این واژه دقیقاً ۴ حرف دارد و پاسخ سرراستی برای راهنماهایی با مضمون «میداند به عربی» به شمار میرود. شناخت معنا و ابعاد صرفی آن به درک بهتر عبارات و ترکیبات مذهبی و ادبی کمک شایانی میکند.