یعنی چه
واژه منیح در ریشه عربی خود به معنای عطا، هدیه و بخشش است. با این حال، در فرهنگ تاریخی و کاربرد سنتی، این کلمه نام هشتمین تیر از تیرهای قمار (ازلام) در زمان جاهلیت بود؛ تیری که هیچ سهمی از گوشت شتر قربانی نداشت و صاحب آن نه تنها چیزی برنده نمیشد، بلکه باید تاوان و پول شتر را پرداخت میکرد.
تنزّه/تلفظ
این واژه به صورت مَنیح (با فتح میم و سکون نون و یاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه منیح معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'تیر بیبهره قمار'، 'تیر هشتم میسر' یا 'بخشش و عطا' به کار میرود.
به انگلیسی
برای معادلسازی انگلیسی بر اساس دو کاربرد واژه، عبارات مربوط به هدیه یا تیر بدون امتیاز استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه هم در معنای لغوی بخشندگی و هم در اصطلاح تاریخی قرعهکشیهای جاهلیت کاربرد دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی با توجه به سیاق متن، از واژههای معادل بخشش یا تیر پوچ استفاده میگردد.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل 'عطا'، 'اروزن' (به معنی هدیه) و در اصطلاح تاریخی 'تیرِ تاوان' یا 'تیر بازنده' است.
جمعبندی و توضیح کامل منیح
واژه مَنیح از ریشه عربی «منح» گرفته شده است که در لغت معنای مثبتی همچون هدیه، بخشش و عطا را افاده میکند. با این حال، کاربرد اصطلاحی و تاریخی آن در فرهنگ عرب جاهلی کاملاً متفاوت بوده و به عنوان نام هشتمین تیر در بازیهای قمار و قرعهکشی شتر (میسر) شناخته میشده است؛ تیری که نماد بدشانسی و باخت مطلق بود.
اگرچه خود کلمه منیح به طور مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما در کتابهای تفسیری و ذیل آیات مربوط به تحریم قمار (مانند آیه ۲۱۹ سوره بقره)، مفسران برای تشریح ساختار سنتهای جاهلی از این واژه یاد کردهاند. صاحب این تیر نه تنها سهمی از منافع نمیبرد، بلکه ملزم به پرداخت غرامت نیز میشد، از این رو در ادبیات به عنوان نماد تهیدستی و زیان شناخته میشود.