یعنی چه
این واژه به ویژگیهای اخلاقی و رفتاری گفته میشود که در نهاد انسان نهادینه شده و جزو سرشت او محسوب میگردد.
تلفظ
تلفظ صحیح آن با کشش در حرف «ی» و صدای کوتاه «ه» در پایان کلمه است.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان مترادفِ خوی، طبع و سرشت شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی مفاهیمی همچون سرشت و خصلتهای ثابت اخلاقی با این واژگان معادلسازی میشوند.
به عربی
واژه شیمة در عربی به ریشه ثلاثی «ش ی م» بازگشته و به معنای صفات نهادینه شده است.
به فارسی
در متون ادبی فارسی، شیمه به معنای عادتهای پسندیده و طبیعت درونی افراد به کار میرود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادب فارسی و عربی، شیمه نشاندهنده هویت اخلاقی ثابت و گوهرِ والای انسانی است که در رفتار فرد متجلی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شیمة
واژه «شیمة» (شیمه) ریشهای عربی دارد و در زبان فارسی به معنای خوی، سرشت، طبع و خصلتهای اخلاقی بهکار میرود. این واژه به ویژگیهایی اشاره دارد که در وجود انسان ریشهدار و پایدار هستند و هویت درونی او را شکل میدهند.
در متون کلاسیک و دینی، از این کلمه برای توصیف صفات پسندیده استفاده شده است. اگرچه در قرآن کریم به شکل مستقیم ذکر نشده، اما در احادیث و ادبیات کهن جایگاه ویژهای دارد و نمادی از اصالتِ روحی و منشِ والای انسانی محسوب میشود.