یعنی چه
تکلم بطنی یا شکمگویی یک هنر نمایشی و تکنیک صداسازی است که در آن گوینده بدون باز کردن یا تکان دادن لبهای خود صحبت میکند. این کار باعث میشود مخاطب تصور کند صدا از شخص دیگری، یک عروسک یا مکانی دیگر تولید میشود.
تلفظ
این عبارت از دو واژه عربی «تکلم» (به فتح ت و ک و ضم ل مشدد) به معنی سخن گفتن و «بطنی» (منسوب به بطن) به معنی شکمی تشکیل شده است.
در جدول
در بازیهای جدول و حل معما، برای توصیف هنر صحبت کردن بدون حرکت لبها معمولاً از عبارت «تکلم بطنی» با ۸ حرف یا معادل فارسی آن یعنی «شکمگویی» استفاده میشود.
به انگلیسی
این واژه در زبان انگلیسی از ریشه لاتین venter به معنی شکم و loqui به معنی صحبت کردن گرفته شده است و دقیقاً همان معنای تحتاللفظی تکلم بطنی را دارد.
به فارسی
در زبان فارسی سره و معادلسازیهای رایج، به این پدیده «شکمگویی» یا «درونگویی» گفته میشود که توصیفکننده خروج صدا بدون تغییر در ظاهر دهان و لبها است.
در قرآن
اصطلاح تکلم بطنی یک عبارت فنی، هنری و نمایشگاهی است و در متن قرآن مجید یا احادیث اسلامی به عنوان یک واژه یا اصطلاح دینی سابقه و کاربردی ندارد.
نماد چیست
تکلم بطنی در ادبیات و مفاهیم نمادین، مظهر واگذار کردن صدا به دیگران، کنترل کردن افکار یک موجود بیجاندار مانند عروسک و ایجاد خطای حسی متبحرانه در مخاطب است.
جمعبندی و توضیح کامل تکلم بطنی
تکلم بطنی یا شکمگویی یکی از هنرهای باستانی سرگرمی و شعبدهبازی است که ریشه در تاریخ کهن دارد. در گذشتههای دور، برخی از کاهنان و پیشگویان از این تکنیک برای وانمود کردن این که ارواح یا خدایان در حال صحبت هستند استفاده میکردند. اما امروزه این هنر به یک شاخه محبوب در اجرای نمایشهای کمدی و عروسکگردانی تبدیل شده است که نیازمند تمرینات مداوم تنفسی و کنترل عضلات گلو است.
تکنیک اصلی در تکلم بطنی شامل حبس هوا در ریهها و آزاد کردن تدریجی آن از طریق تارهای صوتی بدون حرکت دادن فک و لبهاست. هنرمند با جایگزین کردن حروف صدادار و بیصدا که نیاز به چسبیدن لبها دارند، خطای شنوایی کاملی برای بیننده ایجاد میکند و توجه او را به حرکات عروسک جلب مینماید.