یعنی چه
این عبارت در زبان فارسی به عنوان یک کنایه و اصطلاح عامیانه برای اشاره به فرد یا زن و شوهری به کار میرود که صاحب فرزند نمیشوند و به دلیل نداشتن جانشین، نسل آنها ادامه پیدا نمیکند.
تلفظ
تلفظ این اصطلاح به صورت «o-jā-ghaš koor ast» است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع بیفرزند یا قطع شدن نسل، عبارت «اجاقش کور است» با ۱۱ حرف یا معادلهای آن مانند «کوراجاق» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و متن میتوان از این واژهها استفاده کرد.
به عربی
در فرهنگ و زبان عربی این واژگان دقیقترین همپوشانی مفهومی را دارند.
به ترکی
عبارت اول در ترکی استانبولی کاملاً ساختار و خاستگاه فرهنگی مشابهی با کنایه فارسی دارد.
به فارسی
برگردانهای مستقیم و واژگان معیار فارسی برای این اصطلاح شامل کلماتی چون بیفرزند، سترون، عقیم، نازا و بلاعقب است.
جمعبندی و توضیح کامل اجاقش کور است
اصطلاح «اجاقش کور است» یا «کوراجاق» یکی از کنایههای قدیمی و عامیانه در فرهنگ و زبان فارسی است. خاستگاه این عبارت به باورهای سنتی و عشایری بازمیگردد که در آن، روشن ماندن آتشدان یا اجاق خانه نمادی از بقای نسل، زنده ماندن نام پدر و برپایی دودمان خانواده بود؛ این کار معمولاً با تولد فرزندان، به ویژه پسران، محقق میشد. در مقابل، خاموش شدن یا کور شدن این آتش به معنای برافتادن نام و نشان آن دودمان تلقی میگردید.
اگرچه این عبارت از نظر مفهومی با واژههایی نظیر عقیم، نازا و بیفرزند همپوشانی کامل دارد، اما به دلیل بار فرهنگی خاص و لحن طعنهآمیز یا تلخی که در ادبیات عامیانه پیدا کرده است، امروزه در گفتارهای محترمانه کمتر به صورت مستقیم به کار میرود. در متون کهن و مذهبی نیز مفاهیمی همچون «ابتر» قرابت معنایی نزدیکی با این اصطلاح دارند.