یعنی چه
این واژه در عربی کلاسیک و قدیم به معنی چاشت یا صبحانه بوده، اما در عربی امروزی دقیقاً به معنای ناهار یا وعده غذایی ظهر (lunch) به کار میرود.
متضاد
واژه عَشاء در زبان عربی به معنی شام یا غذای شب، متضاد اصلی غداء است.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت غَداء (فتحه روی غین) یا غِداء (کسره روی غین) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به طراح جدول میتواند خودِ واژه غداء (۴ حرف)، ناهار یا چاشت باشد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده وعده غذایی میانه روز هستند.
به عربی
در عربی مدرن و استاندارد، از همین واژه یا ترکیبات مشابه برای اشاره به وعده ناهار استفاده میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردان و معادلهای این واژه در زبان فارسی، کلمات ناهار، چاشت، ظهرانه و طعام بامداد هستند.
در قرآن
این کلمه یکبار در قرآن کریم به صورت «غَدَاءَنَا» (غذای چاشت ما) در داستان حضرت موسی (ع) و خضر (ع) آمده است که نشان میدهد گفتگو و صرف غذا در زمان روز رخ داده است.
جمعبندی و توضیح کامل غداء
واژه غداء یک واژه اصیل عربی از ریشه سه حرفی (غ - د - و) است که به زبان فارسی نیز وارد شده است. این ریشه در اصل به معنای آغازین ساعتهای روز و بامداد است و به همین دلیل در گذشته به غذای بامداد یا چاشت اطلاق میشده، اما در سیر تحول معنایی خود در عربی امروزی به معنای دقیق «ناهار» به کار میرود. این کلمه را نباید با واژه عامیانه «غذا» (به معنی مطلق خوراک) یا واژه «غداً» (به معنی فردا) اشتباه گرفت.
در قرآن کریم نیز این واژه در سوره کهف به عنوان غذای همسفری حضرت موسی و خضر ذکر شده است که مفسران آن را نشانی از صرف غذا در وقت چاشت یا میان روز میدانند. متضاد مستقیم این کلمه واژه «عشاء» به معنی شام است.