یعنی چه
این عبارت به فردی اشاره دارد که در دین بودایی به عنوان عضو روحانیت یا راهب فعالیت میکند، در معابد به انجام آیینهای مذهبی، آموزش آموزههای بودا و مراقبه مشغول است و زندگی زاهدانهای دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [کِ شِ شِ بو دا یی] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «کشیش بودایی» با ۱۰ حرف است. همچنین معادلهای دقیقتر آن مانند «راهب بودایی»، «بکشو» یا «شمن» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معمولاً از واژهٔ Monk برای راهبان مرد و از Nun برای زنان استفاده میشود، اما ترکیب Buddhist priest نیز در برخی متون برای اشاره به روحانیون معابد شرقی کاربرد دارد.
به فارسی
واژههای جایگزین و دقیقتر در زبان فارسی شامل «راهب بودایی»، «بکشو» (Bhikshu)، «لاما» (در بودیسم تبتی) و «شمن» (در متون کهن فارسی) هستند.
نماد چیست
این مفهوم در فرهنگ عامه و مذهبی با نمادهایی چون لباسهای بلند به رنگ زعفرانی، نارنجی یا سرخ، سر تراشیده (به نشانهٔ ترک دلبستگیهای دنیوی)، کاسهٔ گدایی برای جمعآوری غذای روزانه، و همچنین مفاهیمی چون مراقبه، زهد و آرامش درونی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کشیش بودایی
عبارت «کشیش بودایی» در زبان فارسی یک ترکیب تسامحی و از غلطهای مصطلح به شمار میرود. واژهٔ «کشیش» از ریشهٔ سریانی به معنای پیر و سالخورده، تخصیصاً برای روحانیون دین مسیحیت استفاده میشود؛ در حالی که پیشوایان، مرشدان و تارکان دنیا در دین بودایی با عنوان دقیق «راهب بودایی» یا «بکشو» شناخته میشوند که ریشه در واژگان سانسکریت دارد.
این افراد معمولاً با ترک علایق دنیوی، تراشیدن موی سر و پوشیدن لباسهای ساده به رنگ زعفرانی یا نارنجی، زندگی خود را در صومعهها و معابد وقف مراقبه، تفکر الهامبخش و آموزش اصول بودیسم میکنند. بنابراین، اگرچه این ترکیب در برخی ترجمههای قدیمی یا متون عمومی به چشم میخورد، در نگارش علمی و دقیق ترجیح بر استفاده از واژهٔ راهب است.