یعنی چه
سلتیبریها به قبایل باستانی ساکن در بخشهای مرکزی و شمالشرقی شبهجزیرهٔ ایبری (اسپانیای کنونی) گفته میشود که در اواخر هزارهٔ اول پیش از میلاد مسیح از آمیزش فرهنگی، نژادی و زبانی مهاجران سلت (اروپای مرکزی) و مردم بومی ایبریا شکل گرفتند.
تلفظ
این واژه به صورت «سَلْتِیْبِـریها» تلفظ میشود که ترکیبی از دو بخش «سلت» (کِلت) و «ایبری» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً «سلتیبری ها» با ۹ حرف است. گاهی به عنوان قوم باستان اسپانیا یا سلتهای اسپانیا نیز پرسیده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این قوم Celtiberians میگویند که از ریشهٔ لاتین Celtiberi گرفته شده است.
به فارسی
معادل دقیق علمی و تاریخی این واژه در زبان فارسی همان «سلتیبریها» یا «قوم سلتیبری» است و ریشهٔ بومی مجزایی در زبان فارسی ندارد.
در قرآن
این واژه مربوط به تاریخ پیشارومی و قبایل باستان اروپای غربی است؛ بنابراین هیچگونه اشارهٔ مستقیم یا غیرمستقیمی به آن در قرآن کریم و متون اسلامی کلاسیک وجود ندارد.
نماد چیست
در باستانشناسی و تاریخ، سلتیبریها نماد آمیزش فرهنگی (Selt + Iberian) و مقاومت سرسختانه در برابر امپراتوری روم هستند. از نظر مادی نیز شمشیرهای کوتاه دو لبه (که رومیها بعدها از آن الگوبرداری کردند) و نقش گراز و اسب روی سکهها، از نمادهای بارز این تمدن است.
جمعبندی و توضیح کامل سلتیبری ها
سلتیبریها یکی از مهمترین گروههای قومی پیشارومی در شبهجزیرهٔ ایبری (اسپانیای امروزی) بودند. این قوم از ادغام و تعامل نزدیک میان قبایل مهاجر سلت که از بافت اروپای مرکزی آمده بودند و ساکنان بومی و قدیمی ایبریا پدید آمدند. مورخان باستان نظیر دیودور سیسیلی این نام ترکیبی را برای توصیف ویژگیهای زبانی و فرهنگی منحصربهفرد آنها به کار بردهاند.
این مردم به مهارت فوقالعاده در آهنگری و ساخت تسلیحات جنگی بهویژه شمشیرهای کارآمد معروف بودند. مقاومت جانانهٔ آنها در برابر توسعهطلبی کارتاژ و امپراتوری روم، بخش مهمی از تاریخ نظامی باستان را تشکیل میدهد؛ تا جایی که رومیها پس از مواجهه با آنها، شمشیرهای معروف خود (گلادیوس) را با الهام از سلاحهای سلتیبریها طراحی کردند.
امروزه در مطالعات تاریخی و باستانشناسی غربی، سلتیبریها به عنوان مظهر بارز همزیستی، تبادل تمدنی و یکی از پایههای شکلگیری هویت تاریخی شبهجزیرهٔ ایبری پیش از تسلط کامل روم شناخته میشوند.