یعنی چه
این عبارت فعلی به معنای جاری کردن خون و کشتن انسانها به ناحق است. در متون لغوی و دینی، نشانه ایجاد فاجعه، جنگافروزی و از بین بردن جانهای بیگناه به شمار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح و فصیح عربی این عبارت «یَسْفِکُ الدِّمَاءَ» است که در خواندن روضه یا متن، بر اساس قواعد تجوید ادغام و همزه وصل رعایت میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف دقیق آن «یسفک الدما» (۹ حرفی) یا اشاره به معنای آن یعنی «خونریزی» است.
به عربی
این ترکیب در زبان عربی از فعل مضارع «یسفک» (از ریشه سفک به معنی ریختن مایعات) و مفعول «الدماء» (جمع دم به معنی خونها) تشکیل شده است.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این عبارت، فعل «خونریزی کردن» یا «دست به کشتار زدن» است که به رفتار خشونتآمیز و قتل عام اشاره دارد.
در قرآن
این عبارت به صورت «وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ» در آیه ۳۰ سوره بقره آمده است؛ جایی که ملائکه زمان باخبر شدن از آفرینش انسان به خداوند میگویند: «آیا در زمین کسی را قرار میدهی که فساد کند و خونها بریزد؟»
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات سیاسی-مذهبی، این واژه کنایه و نمادی از اوج بیرحمی، پایمال کردن قداست جان انسانها، توحش، جنگافروزی و تفرقه در جامعه است.
جمعبندی و توضیح کامل یسفک الدما
عبارت «یسفک الدما» (که شکل صحیح عربی آن یَسفِکُ الدِّماءَ است) یک اصطلاح قرآنی و روایی به معنای «خون میریزد» یا «دست به خونریزی میزند» است. ریشه این واژه به فعل «سَفَکَ» بازمیگردد که در لغت برای جاری کردن مایعات به کار میرود، اما در ترکیب با کلمه دماء، منحصراً کنایه از قتل، کشتار و جنایات جنگی دارد.
این عبارت بیش از هر چیز با آیه ۳۰ سوره مبارکه بقره شناخته میشود، یعنی همان جملهای که فرشتگان پیش از هبوط و خلقت آدم، به عنوان یکی از ویژگیهای منفی احتمالی نسل بشر در زمین به آن اشاره کردند و از خداوند درباره فلسفه این آفرینش جویا شدند.
در کاربردهای امروزی، ادبی و مذهبی، این اصطلاح به عنوان نمادی برای تقبیح جنگطلبی، خشونتهای ساختاریافته، ستمگری و نادیده گرفتن ارزش والای حیات انسانی استفاده میشود و در نقطه مقابل مفهومی چون «حقن الدماء» (حفظ جانها و صلح) قرار میگیرد.