معنی
طنین به معنای پژواک و انعکاس صدا در فضا است؛ یعنی وقتی یک صدا تولید میشود و در محیط میپیچد یا بازمیگردد و ادامه پیدا میکند. همچنین میتواند به خوشآهنگی، حالت موسیقایی و ارتعاش ممتد صدا نیز اشاره داشته باشد.
یعنی چه
وقتی میگوییم «طنین»، منظور صدایی است که پس از تولید، در فضا باقی میماند، منعکس میشود یا به شکل موجوار و ممتد شنیده میشود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
واژه «طنین» ریشهای عربی دارد و از ریشه صوتی «ط ن ن» گرفته شده است که به معنای صدای ممتد، وزوز یا زنگمانند است. این ریشه به صداهای تکرارشونده و ارتعاشی اشاره دارد.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ: /ṭanīn/ یا «ta-nin»؛ با تأکید روی بخش دوم و کشش در صدای «ی».
در جدول
به انگلیسی
به فارسی
در فارسی ساده، طنین همان صدایی است که در فضا میپیچد و دوباره شنیده میشود؛ مانند پژواک یا بازتاب صدا در کوه یا سالن.
نماد چیست
طنین در ادبیات نماد ماندگاری اثر، نفوذ کلام و پخش شدن پیام یا احساس در ذهن و فضا است. همچنین نشاندهنده قدرت و عمق تأثیر یک صدا یا سخن محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل طنین
طنین در اصل به پدیدهای صوتی اشاره دارد که طی آن صدا پس از تولید، در فضا باقی میماند و به صورت پژواک یا ارتعاش شنیده میشود. این مفهوم هم در فیزیک صوت و هم در زبان ادبی کاربرد دارد.
در کاربردهای روزمره و ادبی، طنین فقط یک پدیده فیزیکی نیست، بلکه نشانهای از اثرگذاری و ماندگاری صدا یا کلام است. به همین دلیل در شعر و نثر فارسی برای بیان نفوذ و عمق تأثیر سخن نیز به کار میرود.