یعنی چه
واژه تجتهد به معنای به کار گرفتن نهایت توان، انرژی و ظرفیت برای رسیدن به یک هدف مشخص است. در اصطلاح فقهی و علمی نیز به معنی کوشش فکری مستمر و عمیق برای استنباط و استخراج احکام از منابع اصلی است.
تلفظ
این واژه در اصل عربی با فتح تاء، سكون جيم، فتح تاء دوم، كسر هاء و سكون یا ضم دال تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این واژه معمولاً به عنوان رمز یا پاسخ برای راهنماهایی با مضمون «تلاش میکنی» یا «سخت میکوشی» به کار میرود و دقیقاً دارای ۵ حرف است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این فعل در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده تعهد بالا و به کارگیری حداکثر توان فردی است.
به عربی
خود این کلمه اصالتاً فعل مضارع عربی از باب افتعال است که برای دوم شخص مفرد مذکر (تو تلاش میکنی) یا سوم شخص مفرد مؤنث (او تلاش میکند) به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه به ساختار زبان فارسی، افعال مضارع اخباری ناظر بر کوشش، جدیت، همت گماشتن و سختکوشی است.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ اسلامی و ادبی نماد خستگیناپذیری، تحقیق عمیق برای کشف حقیقت، پویایی علمی در حوزه فقه و دانش، و همچنین بیزار بودن از تنبلی و سستی است.
جمعبندی و توضیح کامل تجتهد
واژه «تجتهد» یک فعل مضارع اصالتاً عربی از ریشه «ج-ه-د» و باب افتعال است که به طور خاص به مفهوم بهکارگیری تمام قدرت، انرژی و توانایی برای انجام یک کار یا دستیابی به یک هدف اشاره دارد. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی، به ویژه در متون حوزوی، دینی و فقهی، بازتابدهنده معنای تلاش فکری عمیق برای درک حقیقت و استخراج احکام است.
در کاربردهای عمومیتر، تجتهد به معنای «تو تلاش میکنی» یا «او (مؤنث) میکوشد» ترجمه میشود و دقیقاً در نقطه مقابل مفاهیمی مثل تنبلی، سستی، کاهلی و تقصیر قرار دارد. پویایی و تکاپوی علمی یا عملی، شاخصه اصلی پنهان در معنای این واژه پنجحرفی است.