یعنی چه
این ترکیب دو کاربرد و معنای مجزا دارد: نخست، عنوان یک رمان سوررئال و طنز سیاسی به نام «جمهوری شراب» اثر «مو یان» (نویسنده برنده نوبل) که به هجو فساد و شکمبارگی میپردازد. دوم، در واژهنامههای کهن و طب سنتی، کلمه «جمهوری» یا «شراب جمهوری» به نوعی آبانگور غلیظ و جوشاندهشده یا شراب کهنه و سالخورده اطلاق میشده که عامه مردم (جمهور) آن را میساختند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «جُمْهوری» (با ضمه جیم و سکون میم) و «شَراب» (با فتح شین) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کنایه یا اصطلاح کهن به صورت ۱۰ حرفی درج میشود.
به انگلیسی
برای اشاره به کتاب مو یان از اصطلاح رسمی و برای معنای طبی سنتی از واژگان مربوط به شراب جاافتاده استفاده میشود.
در قرآن
ترکیب «جمهوری شراب» یا کلمه «جمهوری» در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، کلمه «شراب» به تنهایی در آیات متعدد به دو صورت نوشیدنیهای دنیوی و یا نوشیدنیهای پاک بهشتی (مانند شراباً طهوراً) به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات مدرن و به واسطه رمان مو یان، این عبارت نمادی از انحطاط، شکمبارگی و فساد ساختارهای قدرت است. در فرهنگ کهن و طب سنتی ایرانی، به دلیل ماهیت غلیظ و عامهپسندش، نماد قوامدهندگی، گرمابخشی و فرآوری مردمی بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل جمهوری شراب
عبارت «جمهوری شراب» در فضای معاصر بیش از هر چیز یادآور شاهکار ادبی «مو یان»، نویسنده برجسته چینی است. این رمان با زبان طنز تلخ و سوررئال خود، به نقد جامعه و ساختارهای سیاسی میپردازد و در آن شراب و مسایل پیرامونش استعارهای از انحطاط روحی و مادی هستند.
از سوی دیگر، با رجوع به ریشههای لغوی در زبان فارسی و طب سنتی، به کاربرد جالبی از واژه «جمهوری» برمیخوریم. در گذشته، این کلمه به تنهایی یا در ترکیب «شراب جمهوری» به مایع غلیظی از آبانگور جوشیده یا بادهای عتیق گفته میشد که به دست توده مردم (جمهور) ساخته میشد و خواص درمانی گرمکنندهای برای بدن داشت.