یعنی چه
واژه «میثاقه» در اصل ترکیبی از واژه عربی «میثاق» (به معنی عهد و پیمان استوار و مؤکد) و ضمیر متصل «ه» (به معنی او یا آن) است. این واژه به معنای تعهد، قرارداد محکم، سوگند غلیظ و هر نوع پیوند استواری است که شکستن آن گناه یا تخلف محسوب میشود.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه در عبارات قرآنی به صورت «مِیثَاقِهِ» (با کسره قاف و اشباع یا حرکت ضمیر) است و در ساختار عربی به صورت مِیثاقُه یا مِیثاقِه خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر طراح سوال عبارتی مانند «پیمان محکم او» یا «آیه ۲۷ بقره (من بعد ...)» را مد نظر داشته باشد، پاسخ دقیق آن واژه ۶ حرفی «میثاقه» است.
به انگلیسی
برای بیان معادل دقیق این ترکیب همراه با ضمیر مالکیت در زبان انگلیسی، از عباراتی نظیر His covenant استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و ترکیب اسم و ضمیر غایب میباشد که برای اشاره به تعهد مکتوب یا قلبی محکم به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این کلمه «پیمانِ او» یا «عهد و سوگند استوار او» است. در لغتنامههای فارسی این ترکیب معمولاً به صورت ذیلِ واژه اصلی یعنی میثاق بررسی میشود.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً به همین صورت در قرآن کریم آمده است؛ مانند آیه ۲۷ سوره بقره: «الَّذینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ». در این آیات، میثاق به پیمانهای فطری، الهی و توحیدی انسان با پروردگار اشاره دارد که نباید گسسته شوند.
جمعبندی و توضیح کامل میثاقه
واژه «میثاقه» ساختاری ترکیبی در زبان عربی دارد که از کلمه «میثاق» به همراه ضمیر متصل غایب تشکیل شده است. معنای لغوی آن به عهد، پیمان و قرارداد بسیار استوار و محکم اشاره دارد که پیوندی ناگسستنی را میان دو طرف ایجاد میکند.
این کلمه به دلیل کاربرد خاص خود در متن قرآن کریم و در آیاتی که مکرراً انسانها را به پایبندی به تعهدات الهی سفارش میکنند، اهمیت فراوانی در متون دینی و عرفانی دارد. ریشه این واژه «وثق» بوده که کلیدواژه اعتماد، وثیقه و استحکام است.
در کاربردهای عمومی و سرگرمی نظیر جداول کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک کلمه دقیقاً ۶ حرفی شناخته میشود و معمولاً در پاسخ به طراحانی که به عبارات قرآنی یا تعهدات استوار اشاره دارند، در خانههای جدول قرار میگیرد.