یعنی چه
واژهٔ «پرتلاش» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «پر» (به معنای زیاد و فراوان) و «تلاش» تشکیل شده است. این کلمه برای توصیف فردی به کار میرود که با جدیت، سرسختی و همت بالا در جهت تحقق اهداف خود گام برمیدارد و از تنبلی و کاهلی دوری میجوید.
تلفظ
این واژه از دو بخش تشکیل شده است: بخش اول «پُر» (با ضمه روی حرف پ) و بخش دوم «تلاش» (با فتح روی حرف ت و شین ساکن) که به صورت سرهم یا جدا خوانده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «پرتلاش» معمولاً از پاسخهای چندحرفی نظیر کوشا، ساعی، مجد یا خود واژهٔ پرتلاش استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که بسته به میزان تعهد و نوع فعالیت فرد انتخاب میشوند.
به عربی
زبان عربی با توجه به بافتار جملات، از کلماتی با ریشههای جهد و کدح برای توصیف فرد پرتلاش استفاده میکند.
در قرآن
خود واژهٔ «پرتلاش» به دلیل ریشه غیرعربی در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما مفهوم همت و کوشش پیگیر در قالب آیاتی مرتبط با «سعی» و «جهد» مطرح شده است. نزدیکترین واژه قرآنی به این مفهوم کلمه «کادِح» در آیه ۶ سوره انشقاق است: «یَا أَیُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّکَ کَادِحٌ إِلَیٰ رَبِّکَ کَدْحًا» که به تلاش و رنج انسان در مسیر پروردگار اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات تعلیمی، انسان پرتلاش نماد موفقیت، اراده پولادین و پیشرفت به شمار میرود. همچنین در دنیای جانوران، «مورچه» و «زنبور عسل» به عنوان نمادهای زنده و طبیعی سختکوشی و فعالیت مداوم شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل پر تلاش
واژهٔ «پرتلاش» یک صفت مرکب فاعلی و کاربردی در زبان فارسی است که از پیشوند «پر» و واژهٔ «تلاش» (که ریشهای ترکی دارد) ساخته شده است. این کلمه به فردی اشاره دارد که با خستگیناپذیری، عزم راسخ و تکاپوی مداوم برای رسیدن به اهداف و آرزوهای خود قدم برمیدارد. در ادبیات فارسی و لغتنامههای معتبری چون دهخدا، این واژه همردیف مفاهیمی چون سختکوشی، ساعی بودن و پرکاری قرار گرفته است.
از نظر نمادشناسی، مفهوم پرتلاش بودن با موجوداتی همچون مورچه و زنبور عسل گره خورده است که در فرهنگ عامه مظهر کار خستگیناپذیر هستند. اگرچه این واژه به طور مستقیم در متون دینیِ عربی نظیر قرآن نیامده، اما ارزش ذاتی تلاش و کوشش انسان در قالب مفاهیمی چون «سعی» و «کدح» به شدت مورد تاکید قرار گرفته است که نشاندهنده جایگاه والای این صفت در اخلاق و فرهنگ است.