یعنی چه
گعده سیاسی به محفل، دورهمی یا جلسهای غیررسمی، صمیمانه و بدون تشریفات اداری گفته میشود که در آن چهرهها و فعالان سیاسی برای گپوگفت، تبادل نظر، هماهنگیهای پشتپرده و رایزنیهای غیرتشریفاتی گرد هم میآیند. این واژه از محیطهای حوزوی به ادبیات سیاسی ایران وارد شده است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [ga'dah-ye siyāsi] است. واژه گعده در اصل از قعده عربی گرفته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این مفهوم «گعده سیاسی» است که از ۹ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی که به غیررسمی بودن و ماهیت مشورتی نشست اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل نشست غیررسمی سیاسی، محفل سیاسی، دورهمی سیاسی، رایزنی محفلی و جلسه صمیمانه سیاسی است.
نماد چیست
در فرهنگ رسانهای و سیاسی ایران، این اصطلاح نماد سیاست غیررسمی، تصمیمگیریهای پشتپرده و لابیهای رفاقتی است. همچنین به دلیل طولانی بودن گفتگوها و فضای بیتکلف آن، «سماور و استکان چای» به عنوان نماد عینی آن شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گعده سیاسی
اصطلاح «گعده سیاسی» یک ترکیب رایج در فضای رسانهای و سیاسی ایران است که ریشه در فرهنگ حوزوی دارد. واژه «گعده» در اصل همان کلمه عربی «قَعدَه» (از ریشه قعد به معنی نشستن) است که با لهجه عراقی به صورت «گعده» تلفظ میشود. طلاب ایرانی که در حوزههای علمیه نجف تحصیل میکردند، این اصطلاح را با خود به حوزههای علمیه ایران (مانند قم) آوردند و پس از انقلاب، با حضور پررنگترِ روحانیون در فضای ساختار قدرت، آرامآرام به ادبیات رسانهای و سیاسی کل کشور سرایت کرد.
برخلاف جلسات رسمی حزب، دولت یا کمیسیونهای تشریفاتی، در گعده سیاسی تشریفات اداری و پروتکلهای رسمی وجود ندارد. گفتگوها معمولاً چایمحور، صمیمانه و بیتکلف است، اما با این حال، بسیاری از هماهنگیهای مهم، ائتلافها و تصمیمگیریهای کلیدی ارکان قدرت در همین نشستهای صمیمانه و پشتپرده پایهریزی میشود که به آن بار معنایی لابیگری غیررسمی نیز میدهد.