یعنی چه
این واژه شکل املایی اشتباه از فعل «برمیخاست» است که از مصدر «برخاستن» (به معنی بلند شدن، قیام کردن، یا متصاعد شدن دود و صدا) گرفته شده است و نباید با ریشه «خواستن» (طلب کردن) اشتباه شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه بر اساس ریشه اصلی آن یعنی برخاستن، به صورت [bar-mī-khāst] است که صدای «خ» در آن تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخهای جدول، این کلمه دقیقاً به همین صورت با حساب کردن فضاهای خالی یا بر اساس حروف چسبیده مد نظر قرار میگیرد و معادل آن «بلند میشد» یا «قیام میکرد» است.
به انگلیسی
این عبارات نشاندهنده حالت استمراری یا عادت در گذشته برای عمل بلند شدن و برخاستن هستند.
به عربی
در زبان عربی برای نشان دادن گذشته استمراری فعل برخاستن، از ترکیب فعل ماضی ناقص با فعل مضارع استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی کلمه اول به معنی بلند میشد (از جا) و کلمه دوم به معنی بالا میرفت و متصاعد میشد (برای دود یا صدا) است.
جمعبندی و توضیح کامل بر می خواست
واژه «بر می خواست» در واقع یک غلط املایی بسیار رایج در نگارش زبان فارسی است. نویسندگان گاهی به دلیل شباهت آوایی، ریشه فعل «خاستن» (به معنی بلند شدن و برخاستن) را با ریشه «خواستن» (به معنی میل و طلب کردن) اشتباه میگیرند. شکل درست و معیاری که مد نظر کاربران و طراحان جدول است، «برمیخاست» میباشد.
این فعل در زبان فارسی کاربردهای گوناگونی دارد؛ از بلند شدن یک شخص از صندلی گرفته تا بلند شدن دود از آتش یا طنینانداز شدن یک صدا در فضا، همگی با این واژه توصیف میشوند. در متون قدیمی و ادبی نیز این کلمه بار معنایی بیداری، آغاز حرکت و قیام در برابر ستم را به دوش میکشد.
بنابراین هنگام مواجهه با این لفظ در بازیهای جدول یا متون نوشتاری، باید توجه داشت که ریشه حقیقی آن به برخاستن و بپاخاستن برمیگردد و ربطی به خواهش یا تقاضا ندارد.