یعنی چه
این واژه ساختاری فعلی از ریشه عربی «ش ر ک» دارد که در زبان فارسی کاربرد مذهبی، حقوقی و متنی دارد. در معنای عام به قرار دادن کسی در یک امر یا شریک کردن او با دیگران دلالت میکند. با توجه به اصالت کلاسیک و مذهبی این واژه، کاربرد مدرن دیجیتالی ندارد و به معنای سهیم کردن یا انباز ساختن دیگری در یک جریان، مسئولیت یا مال است.
تلفظ
در بافت ماضی به صورت «أَشْرَکَهُ» (او را شریک کرد) و در بافت امری قرآنی به صورت «أَشْرِکْهُ» (او را شریک گردان) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل عباراتی چون «او را شریک کرد» یا «او را سهیم کن» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عباراتی که مفهوم مشارکت دادن یا شریک ساختن کسی در یک کار را برسانند به عنوان معادلهای دقیق این فعل به کار میروند.
به عربی
از آنجا که خود واژه اصالتاً عربی است، ترکیبات فعلی متعددی در این زبان برای رساندن دقیق این مفهوم وجود دارد.
نماد چیست
در فرهنگ قرآنی و اسلامی، با استناد به آیه ۳۲ سوره طه («وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي»)، این واژه نماد برادری، پذیرش نیاز به همراهِ صالح، کار تیمی و همافزایی است. در سطح مفهومی و کلامی نیز میتواند نماد ورود دیگری به یک حوزه مشترک یا تقسیم مسئولیتها باشد.
جمعبندی و توضیح کامل اشرکه
واژه «اشرکه» یک ساختار فعلی عربی از ریشه «ش ر ک» (باب افعال) است که در متون حقوقی، مذهبی و ادبی فارسی به کار میرود. این واژه به طور کلی به معنای «او را شریک کرد، سهیم ساخت یا در کاری داخل کرد» میباشد.
کاربرد بارز و درخشان این کلمه در قرآن کریم و در آیه ۳۲ سوره مبارکه طه است؛ جایی که حضرت موسی (ع) از خداوند درخواست میکند برادرش هارون را در امر رسالت شریک و همراه او قرار دهد. از این رو، واژه مذکور در فرهنگ دینی یادآور مفهوم همبستگی، کار تیمی و همیاری در کارهای بزرگ است.
در ساختار زبان فارسی، کلماتی نظیر شرکت، شریک، اشتراک و مشترک با این واژه همخانواده هستند. این کلمه در بازیهای جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای معرفهای مرتبط با سهیم کردن و مشارکت دادن مد نظر قرار میگیرد.