افطس یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل افطس

واژه «افطس» یک وام‌واژه عربیِ فصیح در زبان فارسی است که از ریشه ثلاثی «ف ط س» مشتق شده است. این کلمه در اصطلاح پزشکی سنتی و توصیف کالبدی، به فردی اشاره دارد که استخوان پُل بینی او فرورفته و نوک یا پره‌های بینی‌اش پهن و پهن‌ شده باشد که در زبان عامیانه به آن «خفته‌بینی» یا «پهن‌بینی» می‌گویند. متضاد این واژه «أقنی» به معنای کسی است که بینی کشیده و برآمدگی دارد.

در تاریخ اسلام نیز برخی شخصیت‌ها به دلیل این ویژگی ظاهری به این لقب معروف بودند؛ برای نمونه می‌توان به «حسن بن حسن» از نوادگان امام سجاد (ع) اشاره کرد که به «حسن افطس» شهرت داشت. لازم به ذکر است که این کلمه در متن قرآن مجید به کار نرفته و کاربرد قرآنی ندارد، همچنین معنای آن با اصطلاح عامیانه «فِطس شدن» (به معنی مردن یا سقط شدن حیوان) کاملاً متفاوت است.