یعنی چه
«وَلَدْنَهُمْ» یک ترکیب فعلی در زبان عربی است. این ساختار از فعل ماضی «وَلَدَ» (زاد)، ضمیر «نَ» (جمع مؤنث به عنوان فاعل یعنی آن زنان زادند) و ضمیر «هُمْ» (به عنوان مفعول یعنی آنها را) تشکیل شده است و در مجموع یعنی «آن زنان، آنها را به دنیا آوردند».
تلفظ
این کلمه با فتحة واو و لام، سکون دال و نون، فتحة نون و سکون میم به صورت وَ-لَ-دْ-نَ-هُمْ تلفظ میشود.
در جدول
این کلمه دقیقاً دارای ۶ حرف است و به عنوان یک اصطلاح قرآنی در جدولها کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی عبارات قرآنی، این فعل به صورت گذشته برای اشاره به عمل زایمان و به دنیا آوردن فرزندان توسط مادران ترجمه میشود.
به فارسی
این واژه اصالت فارسی ندارد و یک فعل و ترکیب کامل عربی است که در ترجمه دقیق فارسی به صورت یک جمله فعلی روان بیان میشود.
در قرآن
در سوره مجادله آیه ۲ آمده است: «...إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ...» به این معنی که مادران آنها نیستند مگر کسانی که آنها را به دنیا آوردهاند.
نماد چیست
با توجه به ریشه لغوی آن که به زادآوری اشاره دارد، در بافتار مفهومی نمادی از آغاز حیات، حقیقت مادر بودن و پیوند خونی و نسلی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ولدنهم
واژه «ولدنهم» یک کلمه مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک عبارت و ساختار فعلی کامل مشتق شده از زبان عربی و قرآن کریم است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «و ل د» ساخته شده و ساختار صرفی آن شامل فعل ماضی، فاعل (ضمیر مؤنث) و مفعول است که در نهایت معنای «آن زنان، آنها را زاییدند» را منتقل میکند.
بارزترین و مهمترین کاربرد این کلمه در آیه دوم سوره مجادله است که در آن به حصر مقام مادر بودن برای کسانی که انسان را به دنیا آوردهاند اشاره میشود. این واژه در زبان فارسی صرفاً در بافت قرآنی، مذهبی یا به عنوان یک واژه مشخص شش حرفی در طرح سؤالات جدولهای متقاطع کاربرد دارد.
به دلیل ریشه مشترک با واژگان پرکاربردی همچون تولد، ولادت، والد و مولود، فهم معنای پایه آن برای فارسیزبانان آسان است، هرچند که خود شکل ساختاری «ولدنهم» کاملاً تابع قواعد صرفی زبان عربی است.