یعنی چه
مسحور سازی به معنای فرایند ایجاد حالت جذب شدید، فریفتگی یا خلسه در فرد است؛ به طوری که شخص تحت تاثیر زیبایی، سخن، هنر یا نیرویی خاص، کنترل حواس یا عقل خود را به طور موقت از دست میدهد و کاملاً مجذوب میشود.
تلفظ
این ترکیب از واژه عربی مَسْحُور (با سکون سین، حاء مضموم و واو مدی) و واژه فارسی سَازی (با سین مفتوح) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «مسحور سازی» میتوان از واژههایی چون افسونگری، ساحری، جادوگری یا فریفتن استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههای متعددی برای رساندن مفهوم مسحور سازی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مصدر تسحیر دقیقترین معادل برای فرایند مسحور کردن است و إفتتان جنبه مجازی و شیفتگی آن را میرساند.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین خالص فارسی برای این اصطلاح ترکیبی شامل افسونگری، شیفتهسازی، مبهوتسازی و دلربایی هستند.
در قرآن
عبارت «مسحور سازی» در قرآن کریم به این شکل ساختاری وجود ندارد، اما اسم مفعول همخانواده آن یعنی «مَسْحُور» (به معنی جادوشده) در آیاتی مانند آیه ۱۵ سوره حجر (بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ) و آیه ۱۰۱ سوره اسراء به کار رفته است که به اتهامات کافران به پیامبران اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مسحور سازی
واژه «مسحور سازی» یک مصدر جعلی و اصطلاح ترکیبی نوین در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «مسحور» (اسم مفعول از ریشه س-ح-ر) و پسوند مصدری فارسی «-سازی» شکل گرفته است. این اصطلاح در دو معنای حقیقی (به کار بردن سحر و جادو برای تحت تاثیر قرار دادن کسی) و معنای مجازی (مجذوب کردن، شیفتگی عمیق و از خود بیخود کردن افراد به وسیله هنر، زیبایی یا کلام رسا) کاربرد دارد.
اگرچه خود این ترکیب ساختار رسمی و کلاسیک کهنی ندارد و بیشتر در ادبیات مدرن، روانشناسی و متون رسانهای دیده میشود، ریشه اولیه آن قدمت بالایی داشته و در قرآن کریم نیز به صورت واژه «مسحور» به معنای شخص افسونشده تجلی یافته است. در نمادشناسی فرهنگی، این واژه یادآور مفاهیمی چون غلبه جذابیت بر عقل و خلسه ذهنی است.