یعنی چه
در اصطلاح مردمشناسی و فرهنگ، تابو به شخص، شیء یا رفتاری گفته میشود که به سبب قداست، حرمت یا منع شدید اجتماعی و مذهبی، هرگونه تماس، بیان یا انجام آن ممنوع و ناپسند شمرده میشود و تخطی از آن گناه یا جرم به حساب میآید.
تلفظ
این واژه به صورت فتح تاء و ضم باء (tā-bū) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این مدخل ۹ حرفی در جدول، عبارت «تابو دهخدا» است. همچنین کلماتی مانند ممنوعه و محرمات نیز به عنوان معادلهای جدولی کاربرد دارند.
به انگلیسی
این واژه در زبان انگلیسی به صورت Taboo یا Tabu نگارش میشود.
به فارسی
نزدیکترین برگردانها و واژههای جایگزین برای آن در زبان فارسی شامل ممنوعه، پرهیزه، قدغن، خط قرمز و محرمات سنتی یا مذهبی است.
نماد چیست
در نشانهشناسی فرهنگی و جامعهشناسی، تابو نماد بارز خط قرمزهای نامرئی یک جامعه، ترس مقدس، و مرزبندی میان امور پاک و ناپاک است که قدرت عرف و دین را در کنترل رفتارهای انسانی نشان میدهد.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Taboo اصالتاً از زبان تونگایی (اقیانوسیه) وارد زبان انگلیسی و سپس فرانسوی شده و به معنای هرگونه ممنوعیت شدید آیینی است که به دلیل ریشه غیرعربی، همخانواده اشتقاقی در فارسی ندارد اما ترکیباتی مثل تابوشکنی از آن ساخته شده است.
جمعبندی و توضیح کامل تابو دهخدا
واژه «تابو» در لغتنامه دهخدا به عنوان یک اصطلاح مردمشناختی مأخوذ از زبانهای پولینزی ثبت شده است. این کلمه در اصل به معنای شخص یا امر مقدسی است که به دلیل مرتبه خاص یا حرمت آیین، هرگونه تماس یا صحبت درباره آن ممنوع و قدغن است.
در کاربرد معاصر، این واژه برای توصیف خط قرمزهای مذهبی، سنتی و فرهنگی یک جامعه به کار میرود که شکستن آنها با سرزنش شدید یا عقوبت اجتماعی همراه است. از آنجا که این واژه یک وامواژه فرنگی است، ریشه ساختاری در زبانهای فارسی یا عربی ندارد، هرچند معادلهای مفهومی فراوانی مانند محرمات، حظر و ممنوعه در این زبانها برای آن یافت میشود.