یعنی چه
عبارت «زمان بیانتها» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که به استمرار مطلق و پدیدهای اشاره دارد که در ابعاد محدود وقت نمیگنجد. این واژه وضعیتی فرازمانی، ابدی و لایتناهی را توصیف میکند که هیچ حد و مرزی برای آن متصور نیست.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [zamān-e bi-entehā] است که از دو بخش «زمان» با ریشه پارسی میانه و «بیانتها» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «زمان بیانتها» به عنوان یک پاسخ ۱۱ حرفی برای اشاره به مفاهیمی چون ابدیت یا وقت نامحدود به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن و رویکرد فلسفی یا ادبی، از واژههای متنوعی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عرب، عبارات فوق دقیقترین معادلها برای توصیف این مفهوم فلسفی و کلامی هستند.
نماد چیست
در نمادشناسی جهانی، مفهوم زمان بیانتها و ابدیت با نشانههایی چون دایره و چرخ (به دلیل نداشتن آغاز و پایان)، ساعت شنیِ قرارگرفته در وضعیت افقی، نماد ریاضی بینهایت (∞) و همچنین مار اوروبوروس (ماری که دم خود را میخورد) نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زمان بی انتها
ترکیب وصفی «زمان بیانتها» تجسمی از مفهوم ابدیت، سرمدیت و جاودانگی در زبان فارسی است. این واژه برای توصیف جریان یا وضعیتی به کار میرود که فراتر از ساختارهای محدود روزمره و تقویمی بوده و هیچ مرز، آغاز یا پایانی برای آن متصور نیست.
از منظر ریشهشناسی، این عبارت ترکیبی از واژه اصیل و پارسی میانه «زمان» و صفت «بیانتها» است. گرچه خود این ترکیب به صورت مستقیم در متون دینی مانند قرآن نیامده، اما مفاهیم همارز آن مثل خلود، ابدیت و جریان دایمی دهر همواره در فلسفه، عرفان و ادبیات مورد بحث بوده و با نمادهایی چون علامت بینهایت یا چرخه دایره نمایش داده میشود.