یعنی چه
واژهٔ فرسار در لغتنامههای قدیمی به معنای نیروی داد، قوتِ عدل و پدید آمدن حالت اعتدال میان قوای عقل، شهوت و غضب در انسان تعریف شده است که به پاکسازی نیروی عملی آدمی میانجامد. این واژه کلمهای کلاسیک و قدیمی است و در زبان امروز کاربرد زندهای ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فَرسار (بر وزن هموار) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل قوت عدل یا نیروی داد شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای مفهومی این واژه در زبان انگلیسی به معنای قدرت و نیروی برآمده از عدالت و انصاف هستند.
به فارسی
نزدیکترین معادلهای این واژه در فارسی معیار شامل کلماتی چون دادگری، عدالت، انصاف و بیدادستیزی است، هرچند که خود واژه به دلیل قدمت و خاستگاه خاصش کاربرد روزمره ندارد.
نماد چیست
این کلمه در مفاهیم اخلاقی و فلسفی متون کهن، نمادی از توازن مهار نفس، دادخواهی و برقرار ساختن نظم و انصاف اخلاقی در درون انسان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل فرسار
واژهٔ فرسار از اصطلاحات خاص و کمتر شنیدهشده در زبان فارسی است که در فرهنگهای قدیمی مانند دهخدا و آنندراج به معنای قوتِ عدل و نیروی دادگری ثبت شده است. این واژه به نوعی اعتدال میان قوای سهگانهٔ عقل، شهوت و غضب و رسیدن به عدالت درونی در انسان اشاره دارد.
بررسیهای ریشهشناختی نشان میدهد که فرسار یک واژهٔ اصیل و رایج در تاریخ زبان فارسی نیست، بلکه از برساختههای کتاب دساتیر محسوب میشود. این کتاب در اواخر قرن دهم هجری توسط فرقه آذرکیوانیان در هند نگاشته شد و واژگان فراوانی را به زبان فارسی منتسب کرد که ریشهٔ قطعی در فارسی میانه یا اوستایی ندارند.
امروزه این کلمه کاربرد زنده و فعلی در جامعه ندارد و بیشتر به عنوان یک واژهٔ ادبی، تاریخی یا در قالب معماها و جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد تا مفهوم نیروی دادگری و دادخواهی را به تصویر بکشد.