یعنی چه
واژهٔ «گریست» فعل ماضی (گذشته) سومشخص مفرد از مصدر «گریستن» در فارسی معیار است. این واژه به معنای جاری کردن اشک از چشم به دلیل غلبهٔ احساساتی چون غم، اندوه، شوق یا دلتنگی به کار میرود.
متضاد
واژههایی که مفهوم مخالف و روبروی گریستن و اندوه را میرسانند.
هم خانواده
واژههای همریشه و مشتقشده از مصدر گریستن در زبان فارسی.
تلفظ
این واژه به صورت «گِریست» (gerist) تلفظ میشود؛ حرف گاف دارای کسره و حروف بعدی به صورت ساکن تلفظ میشوند.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به این فعل، واژهٔ ۵ حرفی «گریست» یا معادلهای آن است.
به انگلیسی
معادلهای زمانی گذشته برای فعل گریستن در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی.
نماد چیست
«گریست» در ادبیات و فرهنگ فارسی نماد غم، اندوه، سوگ و فراق است. در عرفان نیز نماد توبه، پشیمانی و شستشوی دل به شمار میرود؛ همانطور که باران و گریهٔ ابر بهاری نماد پاکی و زنده شدن زمین است.
جمعبندی و توضیح کامل گریست
واژهٔ «گریست» یک فعل اصیل فارسی از ریشهٔ کهن پهلوی (gristan) است که به طور دقیق به عمل اشک ریختن و ابراز عواطف عمیق انسانی اشاره دارد. این کلمه در ساختار سومشخص مفرد ماضی ساده به کار میرود و در ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی فراوانی بالایی دارد.
در فرهنگ ایرانی، گریستن فراتر از یک واکنش فیزیکی، به عنوان نمادی از پاکسازی روح، توبه و دلتنگیهای عاشقانه شناخته میشود. این واژه به دلیل قدمت و اصالت خود، در متون معتبر لغتنامه نظیر دهخدا و معین به خوبی مستندسازی شده است.