یعنی چه
این کارواژه یکی از پرکاربردترین افعال در زبان فارسی است که بسته به بافت متن، معانی بسیار گستردهای دارد؛ از گرفتن مادی یک جسم با دست، شکار کردن و تملک گرفته تا پذیرش آئین (دین گرفتن)، ابتلا به بیماری (ویروس گرفتن) و حالات استعاری مانند دلگرفتن.
مترادف
واژههای فوق در بافتهای مختلف زبان فارسی میتوانند به عنوان جایگزین فعل گرفتن استفاده شوند.
متضاد
این کلمات مفهوم مخالف، ترک مالکیت یا رها کردن یک شیء یا حالت را میرسانند.
در جدول
واژه گرفتن دقیقاً دارای ۵ حرف است و در طراحهای جدول کلمات متقاطع به عنوان پاسخ یا راهنما کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به نوع گرفتن (فیزیکی، معنوی یا دریافت هدیه)، معادلهای انگلیسی متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ریشههای أخذ و قبض دقیقترین معادلهای معنایی برای این فعل فارسی هستند.
به ترکی
افعال almak و tutmak رایجترین بازبردهای این کلمه در زبان ترکی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل گرفتن
فعل «گرفتن» یکی از ریشهدارترین و کلیدیترین واژگان در زبان فارسی و خانواده زبانهای هندواروپایی است. بررسیهای ریشهشناختی نشان میدهد که این کلمه در پارسی میانه به صورت garaftan و در پارسی باستان با ستاک -grab به کار میرفته و با واژه انگلیسی grab همریشه است. گستردگی معنایی این فعل در ساخت افعال مرکب و اصطلاحات کنایی، آن را به یکی از پویاترین عناصر دستوری زبان ما تبدیل کرده است.
این واژه از جنبه مادی به معنای لمس، قبض و در اختیار گرفتن فیزیکی اشیاء است و در ابعاد معنوی و انتزاعی به مفاهیمی چون پذیرش تکالیف، تحت تأثیر احساسات قرار گرفتن (مانند گرفتگی دل یا خشم) و یا حتی پدیدههای طبیعی مثل خسوف و کسوف (ماه گرفتگی و خورشید گرفتگی) دلالت دارد. تنوع معادلهای آن در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی نیز گواهی بر ابعاد وسیع معنایی این کارواژه است.