یعنی چه
عبارت «بواز و جاشین» به دو ستون بزرگ و مجلل برنزی اشاره دارد که بر اساس روایات عهد عتیق در کتاب مقدس، توسط صنعتگری به نام هیرام در جلوخان یا ایوان ورودی معبد حضرت سلیمان در اورشلیم ساخته شده بودند. این دو ستون فراتر از نقش معماری، دارای معانی نمادین و باطنی عمیقی در فرهنگهای مختلف هستند.
تلفظ
تلفظ اصلی این واژگان ریشه در زبان عبری باستان دارد. واژه اول به صورت «بُوعَز» (Boaz) و واژه دوم در متون انگلیسی و غربی به صورت «جاشین» (Jachin) و در تلفظ عبری و عربی به صورت «یاکین» یا «یاخین» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و راهنمای طراحان، این عبارت معمولاً به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «ستونهای معروف معبد سلیمان»، «دو ستون ورودی معبد اول اورشلیم» یا «نمادهای دوگانه پایداری و قدرت در عهد عتیق» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این نامها به صورت Boaz و Jachin (یا Jakin) نوشته میشوند که مستقیماً از متون مقدس عبری وام گرفته شدهاند.
به فارسی
در زبان فارسی معادل دقیق یککلمهای برای این اسامی خاص وجود ندارد؛ اما از نظر ریشهشناسی عبری، «بواز» به معنی «در او قدرت است» یا «با صلابت» و «جاشین» به معنی «او پابرجا خواهد کرد» یا «او پایهگذاری میکند» است. در نتیجه ترکیب مفهومی آنها در فارسی به معنای «پایداری و قدرت الهی» تعبیر میشود.
نماد چیست
این دو ستون در مکاتب باطنی، عرفان کابالا و بهویژه در لژهای فراماسونری از کلیدیترین نمادها هستند. ستون بواز (معمولاً تیره یا سمت چپ) و ستون جاشین (روشن یا سمت راست) در کنار یکدیگر نشاندهنده اصل تعادل میان نیروهای متضاد جهان مانند خیر و شر، نور و تاریکی، و رحم و غضب هستند. همچنین قرارگیری آنها در ورودی، نماد گذار از دنیای مادی به جهان اسرار و آگاهی معنوی است.
جمعبندی و توضیح کامل بواز و جاشین
عبارت «بواز و جاشین» اشاره به دو ستون تاریخی و نمادین برنزی دارد که طبق روایات کتاب مقدس (کتاب اول پادشاهان و کتاب دوم تواریخ) در ایوان ورودی معبد اول سلیمان در اورشلیم قرار داشتند. این دو واژه که ریشه در زبان عبری باستان دارند، به ترتیب مفاهیم «قدرت» و «استواری» را افاده میکنند و خوانش آنها در کنار یکدیگر، پیام پایداری معبد به اراده الهی را تداعی میکرده است. این بناها بعدها در جریان حمله بابلیان به اورشلیم تخریب و غارت شدند.
در گذر زمان، بواز و جاشین از قالب یک سازه معماری صرف خارج شده و به یکی از مهمترین نمادها در سنتهای رازآمیز و فراماسونری تبدیل گشتند. امروزه در تصویرسازیهای کارتهای تاروت (مانند کارت کاهنه اعظم) و ورودی لژهای ماسونی، این دو ستون با رنگهای متضاد (سیاه و سفید) به عنوان مظهر تعادل میان تضادهای کیهانی و دروازه ورود به معرفت باطنی نمایش داده میشوند.