یعنی چه
عبارت «مفرد سلاطین» یک ترکیب اضافی است و به شکل مفرد واژهٔ عربی «سلاطین» اشاره دارد که کلمهٔ «سلطان» میشود. سلطان در لغت به معنای پادشاه، حاکم مقتدر، شهریار و کسی است که بر کشوری حکومت میکند. این واژه در اصل از ریشهٔ قدرت و تسلط گرفته شده است.
تلفظ
عبارت راهنما به صورت [مُ ف رَ دِ سَ لا طین] تلفظ میشود و کلمهٔ حاصل از آن یعنی سلطان، دارای ضمه در حرف اول [سُ] و سکون در حرف دوم [ل] به صورت [سُلطان] خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، اگر خودِ عبارت سؤال یعنی «مفرد سلاطین» مد نظر باشد دارای ۱۰ حرف است و اگر پاسخِ این پرسش ملاک باشد، واژهٔ ۵ حرفی «سلطان» جواب صحیح خواهد بود.
به عربی
این کلمه ریشهٔ کاملاً عربی دارد. در زبان عربی «سُلطان» به عنوان اسم مفرد و «سَلاطین» به عنوان جمع مکسر آن به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی، برگردان و معادلهای رسا برای این مفهوم کلماتی مانند شاه، پادشاه، خدیو، شهریار، حکمران، ملک و امیر هستند که بر دارندهٔ قدرت مطلقه دلالت دارند.
در قرآن
واژهٔ جمع «سلاطین» در قرآن نیامده است، اما شکل مفرد آن یعنی «سلطان» بیش از ۳۵ بار در کلامالله به کار رفته است. نکتهٔ جالب این است که در قرآن، سلطان به معنی پادشاه زمینی نیست، بلکه به معنای «حجت، دلیل آشکار، برهان» یا «قدرت و سیطرهٔ معنوی و مادی» استفاده شده است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ و ادبیات نماد قدرت، حاکمیت، سیطره و شکوه ملوکانه است. همچنین در تمثیلهای طبیعی، حیواناتی مانند شیر به عنوان سلطان جنگل، نماد این مفهوم قلمداد میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل مفرد سلاطین
عبارت «مفرد سلاطین» در حقیقت یک پرسش لغوی یا راهنمای جدول است که پاسخ آن واژهٔ آشنای «سلطان» میشود. واژهٔ سلاطین جمع مکسر عربی است که وارد زبان فارسی شده و اشاره به فرمانروایان و شاهان دارد، در نتیجه مفرد آن یعنی سلطان، به شخص حاکم و پادشاه دلالت میکند.
این کلمه از ریشهٔ عربی «سلط» به معنای چیره شدن و اقتدار گرفته شده است. جالب اینجاست که با وجود کاربرد این کلمه به عنوان شاه در تاریخ سیاسی جهان اسلام (مانند سلاطین عثمانی یا سلجوقی)، در متن قرآن کریم این واژه هرگز به معنی حاکم سیاسی نیامده، بلکه همواره در معنای برهان، حجت روشن و یا توانایی تسلط یافتن کاربرد داشته است.
در بازیهای فکری و جدول، بسته به تعداد خانهها، طراحان ممکن است خودِ عبارتِ ده حرفیِ «مفرد سلاطین» را به عنوان سوال و کلمهٔ پنج حرفی «سلطان» را به عنوان پاسخ نهایی مد نظر قرار دهند که معادلهای فارسی آن شاه، شهریار و فرمانروا است.