یعنی چه
این اصطلاح کاملاً ساخت فارسی و کنایی است که از ترکیب «رخ» (چهره و صورت) و «پوشیدن» (مخفی کردن یا در بر کردن) ساخته شده است. در ادبیات فارسی این عبارت بیشتر برای خوبرویان یا معشوق به کار میرود که چهره خود را از نااهلان، اغیار یا عاشقان پنهان میکنند و پا در حریم حجاب و ستر میگذارند.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت رُخ (با ضمه روی حرف راء) و پُوشِیدَن (با ضمه روی پاء و کسره زیر دال) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول با شمارش ۸ حرف، خود عبارت «رخ پوشیدن» است. از پاسخهای مشابه میتوان به روبند گرفتن یا نقاب زدن اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم پوشاندن یا پنهان کردن صورت با نقاب و حجاب از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به پنهان شدن پشت پرده یا پوشاندن سیمای خود از این اصطلاحات و افعال بهره میبرند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و مذهبی، این عبارت نمادی از حیا، وقار، عفاف و رویگیری است. اما در ادبیات عرفانی و عاشقانه پارسی، رخ پوشیدن کنایه و نمادی است از «غیبت معشوق»، پنهانکاری تجلیات الهی از دید نامحرمان، یا استغنای معشوق در برابر نیاز عاشق.
جمعبندی و توضیح کامل رخ پوشیدن
اصطلاح فصیح و کنایی «رخ پوشیدن» یک ترکیب فعلی کاملاً اصیل در زبان فارسی است که از کنار هم قرار گرفتن واژه «رخ» (به معنی صورت و چهره) و فعل «پوشیدن» (به معنی مخفی کردن و در بر کردن) پدید آمده است. این عبارت در لغت به معنای چادر یا نقاب بر صورت کشیدن، رو گرفتن و پنهان کردن روی از دید دیگران است و واژگانی نظیر رخپوش (روبند یا یشمک) نیز از همین ریشه مشتق شدهاند.
این واژه گرچه به صورت مستقیم در متون قرآنی نیامده، اما از نظر مفهومی با مفاهیمی چون ستر، حجاب و آیاتی که به پنهان شدن پشت پرده اشاره دارند، همخوانی نزدیکی دارد. در ادبیات کلاسیک فارسی، رخ پوشیدن معشوق کنایه زیبایی است از جلوهگری نکردن، پنهان شدن تجلی حق و دوری گزیدن از نگاه اغیار که همواره با مفاهیمی چون ناز، استغنا، حیا و نجابت همراه بوده است.
در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً یک ترکیب ۸ حرفی را تشکیل میدهد و متضادهای مستقیمی همچون رخ نمودن، جلوهگری، روی گشادن و رخ عیان کردن در برابر آن قرار میگیرند که نشاندهنده آشکار شدن زیبایی و سیمای فرد است.