یعنی چه
در فقه کلاسیک اسلامی، به قلمروها و کشورهایی گفته میشود که تحت حاکمیت و قوانین اسلامی اداره نمیشوند، حاکم آنها غیرمسلمان است و میان آنها و مسلمانان قرارداد صلح یا عدم تعرض پایدار وجود ندارد.
تلفظ
این واژه به صورت «دارُ الْحَرْب» (dārul-harb) تلفظ میشود که از دو بخش «دار» به معنی خانه یا سرزمین و «حرب» به معنی جنگ تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این معما معمولاً خود واژه «دارالحرب» یا مترادفهای آن نظیر «دارالکفر» است.
به عربی
این اصطلاح عیناً از فقه و زبان عربی وارد فارسی شده و به همان صورت «دار الحرب» به کار میرود.
به فارسی
معادل تحتاللفظی و روانی آن در زبان فارسی «سرزمین جنگ»، «خانه جنگ» یا «قلمرو غیرمسلمانان» است.
در قرآن
ترکیب «دارالحرب» در هیچیک از آیات قرآن مجید ذکر نشده است؛ این مفهوم بعدها در دوران تدوین فقه اسلامی و فتوحات توسط فقیهان برای تبیین جغرافیای سیاسی جهان ابداع شد.
نماد چیست
این اصطلاح نماد نگاه حقوقی-سیاسی کلاسیک فقه به مرزبندی میان جوامع اسلامی و غیراسلامی است و فاقد هرگونه نماد مادی یا تصویری خاص در تاریخ است.
جمعبندی و توضیح کامل دارالحرب
واژه «دارالحرب» یک اصطلاح حقوقی و فقهی در صدر اسلام است که در لغت به معنای «خانه جنگ» بوده و در اصطلاح به سرزمینهایی اطلاق میشد که تحت سلطه قوانین اسلامی نبودند و با مسلمانان پیمان صلح نداشتند. این واژه در کنار مفاهیمی چون دارالاسلام و دارالصلح، ابزاری برای مرزبندیهای سیاسی و جغرافیایی جهان در دوران فتوحات و تدوین فقه سنتی بود.
امروزه به باور بسیاری از فقها و حقوقدانان مسلمان، با شکلگیری روابط بینالملل مدرن، سازمان ملل متحد و پیمانهای جهانی، این تقسیمبندی سنتی دیگر کارکرد عملی و موضوعیت خود را از دست داده است؛ چرا که امروزه مسلمانان در بسیاری از کشورهای غیراسلامی در امنیت کامل زندگی و عبادات خود را تفکیک و اجرا میکنند.