یعنی چه
«تغفروا» فعل مضارع مجزوم (صیغه جمع مذکر مخاطب) از ریشه «غفر» است. این واژه در لغت به معنای پوشاندن و مستور کردن خطا است و در اصطلاح به معنای گذشت کردن، بخشیدن و نادیده گرفتن اشتباهات دیگران به گونهای است که اثری از ملامت باقی نماند.
تلفظ
این کلمه با فتح تاء، سکون غین، کسر یا ضم فاء، و ضم راء به همراه واو مدی خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این رمز با توجه به تعداد حروف (۶ حرفی) خود واژه «تغفروا» یا معادلهای آن نظیر «ببخشید» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این فعل قرآنی از عباراتی که دال بر بخشش و نادیده گرفتن خطا توسط چند نفر است استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر و فصیح، افعالی مانند تعفوا و تصفحوا به عنوان نزدیکترین هممعنیها برای تشریح این واژه به کار میروند.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی در قالب فعل امر یا شرطی، «ببخشید» یا «اگر خطاپوشی کنید» روانسازی میشود.
در قرآن
این واژه به طور مشخص در آیه ۱۴ سوره مبارکه تغابن آمده است که خداوند میفرماید: «و اگر عفو کنید و چشم بپوشید و [خطاها را] ببخشید، خدا آمرزنده و مهربان است». در فرهنگ قرآنی، تغفروا مرحلهای فراتر از عفو ساده و به معنی پاک کردن کامل اثر گناه و عدم ملامت است.
جمعبندی و توضیح کامل تغفروا
واژه «تغفروا» یک فعل مضارع مجزوم از ریشه ثلاثی مجرد «غ-ف-ر» است که در متون اسلامی و قرآن کریم کاربرد اخلاقی و تربیتی بالایی دارد. ریشه این کلمه در اصل به معنای پوشاندن و مستور کردن است؛ همانطور که در قدیم به کلاهخود یا سپری که سر را میپوشاند «مِغْفَر» میگفتند. در اصطلاح دینی و اخلاقی، این کلمه به معنای گذشت عالی، آمرزش و مدفون کردن خطای دیگران است.
در سلسلهمراتب گذشت قرآنی، ابتدا «عفو» (گذشت از مجازات)، سپس «صفح» (چشمپوشی و ترک ملامت) و در نهایت «مغفرت و تغفروا» قرار دارد که به معنای پوشاندن کامل جرم است، به طوری که گویی رفتاری رخ نداده و کینهای در دل باقی نمانده است. این واژه نماد عالیترین درجه بزرگواری و رهایی از بند کینهتوزی در روابط انسانی به شمار میرود.