یعنی چه
خراجگذار در اصطلاح تاریخی و دیوانی به فرد، رعیت، یا فرمانروایی گفته میشود که تحت حمایت یا سلطه یک قدرت بزرگتر قرار دارد و برای حفظ امنیت یا به نشانه تسلیم و وفاداری، مبلغی مشخص به نام خراج (مالیات سرزمینی یا باج) پرداخت میکند. این واژه نشاندهنده وابستگی اقتصادی و سیاسی است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت خَراجگُذار (یا خَراجگُزار) است. خَراج با فتح خاء و الف مدی، و گذار با ضمه گاف خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند باجده، باجگزار، جزیهدهنده و مالیاتپرداز به عنوان پاسخ هممعنی برای خراجگذار شناخته میشوند.
به انگلیسی
در متون سیاسی و تاریخی انگلیسی برای اشاره به دولتهای خراجگذار از واژه Tributary یا Vassal استفاده میشود و در مفهوم مدرن اقتصادی، Taxpayer معادل آن است.
به عربی
در زبان عربی از ترکیبهای توصیفی مانند دافع الخراج یا واژه رافد برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی این واژه شامل باجگزار، ساوپذیر، ساوگذار و باجده هستند که همگی مفهوم پرداخت هزینه به قدرت مسلط را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل خراج گذار
واژه خراجگذار (که املای دقیقتر آن به اعتبار مصدر گزاردن، خراجگزار است) یک ترکیب مشتقمرکب فارسی-عربی است که در نظامهای مالیاتی، دیوانی و سیاسی قدیمی کاربرد فراوانی داشته است. بخش اول آن یعنی «خراج» ریشه عربی دارد (اگرچه برخی آن را معرب واژه پهلوی هاراک میدانند) و بخش دوم آن از فعل فارسی گزاردن به معنای ادا کردن و پرداختن گرفته شده است.
این واژه در طول تاریخ نماد عدم استقلال کامل سیاسی و اقتصادی یک سرزمین یا حاکم محلی بوده است؛ به طوری که حاکمان برای جلوگیری از جنگ و هجوم قدرتهای بزرگتر، متعهد به پرداخت سالانه خراج میشدند. اگرچه ریشه خراج در قرآن به معنی مزد و هزینه آمده، اما اصطلاح خراجگذار یک واژه کاملاً فقهی، تاریخی و حکومتی است.