یعنی چه
طولانی صفتی است که برای توصیف ویژگی مکانها، مسیرها، اشیاء یا بازههای زمانی به کار میرود که امتداد و کشیدگی فراوانی دارند. همچنین در حوزه زبان و ادبیات، به کلام یا نوشتهای که بیش از حد معمول مفصل و پرگفتار باشد، طولانی میگویند.
مترادف
این واژهها بسته به متن کاربرد (زمانی، مکانی یا کلامی) میتوانند به عنوان جانشین برای کلمه طولانی استفاده شوند؛ برای مثال مدید بیشتر برای زمان و طویل برای مسافت کاربرد دارد.
متضاد
این کلمات نشاندهنده کم بودن مسافت، زمان یا حجم کلام هستند و درست در نقطه مقابل مفهوم طولانی قرار میگیرند.
هم خانواده
تمام این واژهها بر پایه ریشه سه حرفی عربی «ط و ل» ساخته شدهاند و مفهوم مشترک کشیدگی، درازا یا افزونخواهی در آنها نهفته است.
ریشه
این واژه ساختاری ترکیبی و شبهاشتقاقی دارد؛ ریشه اصلی آن واژه عربی «طُول» (به معنی درازا) است که در زبان فارسی با پسوند صفت نسبی «-انی» ترکیب شده و یک صفت نسبی ساختگی (مانند جسمانی و روحانی) را پدید آورده است که در لغتنامه دهخدا نیز به آن اشاره شده است.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، اگر طراح دقیقاً واژه «طولانی» را مد نظر داشته باشد پاسخ یک کلمه ۶ حرفی است. در غیر این صورت، معادلهای ۴ حرفی آن مانند طویل و دراز از اصلیترین گزینهها به شمار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Long کاربرد عمومی دارد، در حالی که Lengthy بار معنایی کلامی یا فرآیندی بیشتری را دلالت میکند.
به عربی
زبان عربی برای توصیف این صفت از مشتقات مستقیم ریشه اصلی «ط و ل» متناسب با جنسیت و متن کلام استفاده میکند.
جمعبندی و توضیح کامل طولانی
واژه «طولانی» یکی از پرکاربردترین صفتها در زبان فارسی است که به خوبی توانسته ریشهای عربی را با ساختار دستوری صفتسازی فارسی پیوند دهد. این کلمه ابزاری بنیادین برای توصیف امتداد فراوان است؛ امتدادی که میتواند جنبه مادی و فیزیکی داشته باشد (مانند جادهای طولانی) یا جنبه انتزاعی و زمانی به خود بگیرد (مانند انتظاری طولانی).
در حوزه ادبیات و فرهنگ، طولانی بودن گاهی نمادی از پایداری، استمرار و اصالت است و گاهی نیز در بستر مفاهیمی چون فراق یا مسیرهای دوردست، حس ملال، خستگی و چشمانتظاری را تداعی میکند. شناخت دقیق مترادفهای آن به تفکیک کاربرد (مانند طویل برای مکان و مدید برای زمان) به غنای بیانی کمک شایانی میکند.