یعنی چه
واژه کامران در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که در زندگی پیروز، کامیاب و بهرهمند از خوشبختی است؛ به عبارتی کسی که روزگار مطابق میل و کام او میگذرد. در برخی متون قدیمی ادبی نیز گاهی این واژه به معنای ثانوی خوشگذران استفاده شده است.
در جدول
در حل جداول متقاطع، با توجه به راهنمای طراح و تعداد حروف خواسته شده، میتوانید از عبارتهای معادل یا کلمات مترادفی چون کامیاب، کامکار و کامروا استفاده کنید.
به انگلیسی
برای ترجمه این واژه به انگلیسی بسته به متن و کاربرد آن، میتوان از صفاتی که مفاهیم موفقیت و خوششانسی را میرسانند استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی واژههای متعددی وجود دارند که معنای کامروایی، پیروزی و سعادتمندی را منتقل میکنند؛ هرچند کمران نیز به عنوان معادل آوایی اسم خاص به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی علاوه بر استفاده از خود کلمه کامران به عنوان اسم خاص، از واژه مظفر برای رساندن مفهوم پیروزی و موفقیت استفاده میشود.
به فارسی
ریشه این واژه اصیل، فارسی میانه و کهن است که از ترکیب دو بخش «کام» (به معنی آرزو، خواسته و مراد) و «ران» (بن مضارع از مصدر راندن به معنای پیش بردن یا به دست آوردن) ساخته شده است؛ یعنی کسی که مراد خود را پیش میبرد.
در قرآن
کلمه کامران یک واژه اصیل با ریشه فارسی است. این نام و واژه اصالت عربی ندارد و به همین دلیل در متن قرآن کریم به کار نرفته و یافت نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کامران
واژه و نام زیبای «کامران» یکی از نامهای اصیل و کهن فارسی است که از ترکیب دو جزء «کام» به معنای آرزو، مراد و خواسته، و «ران» به عنوان بن مضارع از مصدر راندن (به معنای پیش بردن و به دست آوردن) ساخته شده است. این اسم در لغت به معنای کسی است که آرزوهای خود را محقق میسازد، روزگار به مراد او میچرخد و در کارهای خود پیروز و بهرهمند میگردد.
در ادبیات کلاسیک فارسی، به ویژه در شاهنامه فردوسی، این واژه بارها به عنوان صفتی ممدوح برای پادشاهان و پهلوانان پیروز و خوشاقبال به کار رفته است؛ جایی که فرمانروایان موفق را «شاه کامران» مینامیدند. اگرچه در برخی متون قدیمیتر معنای ثانویهای همچون خوشگذران یا عیاش نیز برای آن ذکر شده، اما بار معنایی غالب و امروزی آن کاملاً مثبت و نمادی از موفقیت، سعادتمند بودن و غلبه بر سختیهای تقدیر است.
به طور کلی، کامران کلمهای با بار معنایی فرهنگی بسیار قوی است که مفهوم خوشبختی و پیروزی در زندگی را القا میکند. این واژه به دلیل اصالت فارسی خود در متون دینی عربی مانند قرآن کریم دیده نمیشود، اما مترادفهای قدرتمندی در زبانهای دیگر دارد و همچنان به عنوان یک نام محبوب برای پسران مورد استفاده قرار میگیرد.