یعنی چه
کشاورز به فردی گفته میشود که شغل او کاشتن بذر، مدیریت خاک، پرورش گیاهان و برداشت محصولات زراعی و باغی است. این واژه برای توصیف افرادی که در چرخه تولید مواد غذایی گیاهی روی زمین فعالیت میکنند به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی به صورت کِشاوَرز (kešāvarz) است؛ به طوری که حرف اول دارای مصوت کوتاه اِ (کسره) و حرف چهارم دارای مصوت کوتاه اَ (فتحه) است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ دقیق این عبارت میتواند خود ترکیب 'معنی کشاورز' با ۱۰ حرف باشد. همچنین واژههای مترادفی مانند برزگر، دهقان و زارع نیز از پاسخهای رایج در جدول هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین و عمومیترین واژه برای کشاورز Farmer است. اصطلاحات تخصصیتر مانند Agriculturist برای کارشناس کشاورزی و Cultivator برای کشتکننده زمین استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای فلاح و مزارع کاربرد روزمره فراوانی دارند. همچنین واژه حارث به معنای شخمزننده و کشتکننده زمین نیز به عنوان معادل قدیمیتر کاربرد دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، کلمه دقیق و پرکاربرد برای توصیف فرد کشاورز، واژه Çiftçi است.
به فارسی
واژههای هممعنی و مترادف در زبان فارسی برای این کلمه شامل برزگر، دهقان، زارع، کشتکار، زراعتپیشه، فلاح و ورزکار هستند که همگی به مفهوم کار و تلاش روی زمین اشاره میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کشاورز
واژه کشاورز یکی از کهنترین و اصیلترین کلمات مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «کِشت» (کاشتن) و «ورز» (از مصدر ورزیدن به معنای تلاش و کار کردن) ساخته شده است. این کلمه به زیبایی هویت شغلی فردی را توصیف میکند که با ورز دادن خاک و تلاش مداوم، بستر رشد گیاهان و تولید محصولات زراعی را فراهم میسازد.
در فرهنگ ایرانی و ادبیات کلاسیک، کشاورز همواره مظهر برکت، صبوری، روزی حلال و پیوند ناگسستنی انسان با طبیعت بوده است. اگرچه خود این واژه فارسی به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم و معادلهای قرآنی برجستهای مانند «زُرّاع» (کشاورزان) و «حارث» نشاندهنده اهمیت و جایگاه والای این مفهوم در دیدگاه دینی و الهی است.
در دنیای امروز و گفتمان مدرن، مفهوم کشاورز فراتر از یک شغل سنتی روستایی، به عنوان محور اصلی امنیت غذایی، پایدارکننده اقتصاد ملی و مظهر استقلال حیاتی یک جامعه شناخته میشود.