یعنی چه
واژه مکثر در لغت به معنای کسی است که مال و دارایی فراوان دارد (ثروتمند و غنی). همچنین در ادبیات به شاعر یا نویسندهای که آثار بسیار زیادی تولید کرده باشد، شاعر مکثر یا کثیرالتألیف میگویند. علاوه بر این، به معنی زیادکننده و بسیارآورنده نیز به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی و عربی معمولاً به صورت مُکثِر (Mokser) بر وزن اسم فاعل تلفظ میشود که به معنی دارنده کثرت یا توانگر است. تلفظ دیگر آن مُکثَر (Moksar) به صورت اسم مفعول نیز در برخی متون دیده میشود.
در جدول
پاسخ این کلمه در جدولهای متقاطع معمولاً ۴ حرف دارد. بسته به طراح جدول، ممکن است به عنوان راهنما از واژههایی چون غنی، ثروتمند، توانگر یا پرنویس استفاده شود.
به انگلیسی
برای ترجمه این کلمه در انگلیسی، اگر منظور شخص ثروتمند باشد از کلمات Wealthy یا Rich استفاده میشود و اگر منظور نویسنده پرکار باشد، واژه Prolific مناسبترین معادل است.
به فارسی
برابرهای فارسی و واژههای مترادف آن شامل ثروتمند، توانگر، متمول، دارا و غنی برای معنای مالی، و کلماتی مانند پرگو، پرنویس و کثیرالتألیف برای معنای ادبی آن هستند. متضاد این واژه نیز مُقِلّ به معنای اندکمال یا کمنویس است.
نماد چیست
واژه مکثر در فرهنگ و ادبیات نمادی از فراوانی، افزایش خیر و برکت، و داشتن داراییهای مادی یا معنوی فراوان است. در مفاهیم اخلاقی نیز گاهی به فردی اشاره دارد که خیر یا مال خود را به شدت افزایش میدهد یا مایه برکت مادی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مکثر
واژه «مکثر» یک صفت مشتق از ریشه عربی «ک ث ر» (به معنی کثرت و فراوانی) است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در متون کهن ادبی، فقهی و تاریخی کاربرد داشته و بسته به سیاق متن، دو معنای محوری متمایز را افاده میکند؛ نخست معنای مادی آن که به فرد ثروتمند، متمول و دارا اشاره دارد و دوم معنای فرهنگی و ادبی آن که توصیفکننده نویسندگان یا شاعران بسیار پرکار و پرنویس است.
در بررسی ریشهشناختی، این کلمه با واژههای آشنایی چون کثیر، کثرت، اکثر و تکثیر همخانواده است. اگرچه خود کلمه «مکثر» به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه آن بارها در قالب مفاهیمی چون تکاثر (افزونطلبی) یا کوثر (خیر فراوان) به کار رفته است. متضاد دقیق این کلمه در زبان عربی و متون کهن فارسی واژه «مُقِلّ» است که به معنای درویش، تهیدست یا کمنویس به کار میرود.