یعنی چه
بهاریه در اصطلاح ادبی به شعر، قصیده یا نوشتهای منسوب به بهار گفته میشود که زیباییهای این فصل و تجدید حیات زمین را توصیف میکند. این واژه به عنوان صفت نسبی نیز به معنای مربوط به بهار به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح ب، الف مدی و تشدید بر روی حرف ی صورت میگیرد.
در جدول
در کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنمای «اشعار بهاری» یا «شعر وصف بهار»، واژه ۶ حرفی بهاریه قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این مفهوم ادبی از عبارات مربوط به فصل بهار استفاده میشود.
به ترکی
این اصطلاح به طور مستقیم در ادبیات دیوان ترکی عثمانی نیز با همین ساختار و معنا وام گرفته شده و به کار میرود.
نماد چیست
بهاریه در فرهنگ و ادبیات کلاسیک نماد حیات مجدد، امید و طراوت معنوی است. در شعر سبک هندی و ادبیات معاصر نیز گاه به عنوان نمادی از خوشی ناپایدار و دولت مستعجل به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بهاریه
واژه «بهاریه» یک اصطلاح ادبی کهن و ارزشمند در زبان فارسی است که به اشعار و قطعات ادبی سروده شده در وصف زیباییهای فصل بهار، نوروز و بیداری طبیعت اطلاق میشود. از منظر زبانشناسی، این کلمه ترکیبی از واژه فارسی «بهار» و پسوند نسبت عربی «ـیه» ساخته شده است که گرچه برخی منابع لغوی مانند فرهنگ معین آن را ساختاری غیرفصیح میدانند، اما کاربرد آن در تاریخ ادبیات ایران کاملاً جاافتاده و مرسوم است.
این مفهوم ادبی در فرهنگ ایرانی پیوند عمیقی با مفاهیم والایی چون رستاخیز، امید، نوزایی و طراوت معنوی دارد. شاعران بزرگ کلاسیک معمولاً در مقدمه قصاید خود به توصیف بهار میپرداختند که این بخش به عنوان بهاریه شناخته میشده و پیامآور شادی، حرکت و زنده شدن دوباره زمین بوده است.