یعنی چه
واژه سبرة در لغتنامههای معتبر به معنی هوای سرد صبحگاهی یا سپیدهدمی است که سرمای شدیدی دارد. این کلمه همچنین از ریشه سبر به معنی آزمودن و سنجیدن عمق نیز کاربرد دارد، اما در این ساختار بیشتر به همان پدیده طبیعی هواشناسی قدیم اشاره میکند.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت سَبْرَة (فتح سین، سکون باء و فتح راء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۴ حرفی معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «بامداد بسیار سرد» یا «صبح سرد» کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به دو جنبه معنایی واژه، هم به معنای هوای سرد بامدادی و هم به معنای سنجش و آزمودن معادلسازی میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در فرهنگهای لغت عربی مانند لسانالعرب به همین صورت معنا شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «بامداد بسیار سرد»، «سرمای اول صبح» و در مفهوم ریشهای آن «سنجش و امتحان» است.
نماد چیست
این کلمه کاربرد نمادین یا استعاری مشهوری در ادبیات ندارد؛ بیشتر یک واژه توصیفی برای وضع هواست. همچنین در تاریخ اسلام، به عنوان اسم خاص نام چند تن از صحابه پیامبر (ص) مانند سبرة بن ابی سبرة بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل سبرة
واژه «سبرة» یک لغت اصیل عربی و کمکاربرد است که در زبان فارسی بیشتر در لغتنامهها و به عنوان کلمهای خاص در جدولها دیده میشود. معنای اصلی و شاخص آن «بامداد بسیار سرد» یا همان سرمای شدید ابتدای روز است که در ادبیات هواشناسی قدیم عرب به کار میرفته است.
از سوی دیگر، این واژه از ریشه سه حرفی (س-ب-ر) مشتق شده که به معنی کاوش، آزمایش و سنجش عمق یک زخم یا مسئله است؛ کلماتی مانند «مسبار» (به معنی کاوشگر) نیز از همین خانواده هستند. با این حال، در کاربرد اسمی، معنای هوای سرد بر آن غلبه دارد.
باید توجه داشت که این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته است و نباید آن را با کلمات مشابهی مانند «صبر» (شکیبایی) که از نظر املایی و معنایی کاملاً متفاوت هستند، اشتباه گرفت.