یعنی چه
زبانهای سلتی (یا کِلتی) مجموعهای از زبانهای همریشه و شاخهای از خانواده بزرگ زبانهای هندواروپایی هستند. این زبانها در عصر آهن و دوران باستان در بخشهای وسیعی از اروپا، از شبهجزیره ایبریا تا آناتولی رواج داشتند، اما امروزه قلمرو آنها محدود شده و عمدتاً در نواحی غربی قاره اروپا (مانند ایرلند، اسکاتلند، ولز و برتانی) به چشم میخورند.
تلفظ
این عبارت در زبان فارسی به صورت «زَبانهایْ سِلتیک» یا «زَبانهایْ کِلتی» تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول شرح در متن، پاسخ این عبارات معمولاً بر اساس تعداد حروف خواستهشده تعیین میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این گروه از زبانها Celtic languages گفته میشود که ریشه در واژه باستانی Keltoi دارد.
به فارسی
معادلهای رایج این واژه در زبان فارسی «زبانهای کِلتی» و «زبانهای سلتیک» هستند که به همین گروه زبانی اشاره دارند.
نماد چیست
این شاخه زبانی نماد رسمی زبانشناختی ندارد؛ اما از نظر فرهنگی با نمادهای باستانی اقوام سلت مانند «گره سلتی» (نماد جاودانگی)، «صلیب سلتی» (صلیب دایرهدار) و «تریسکل» (سه مارپیچ متصل) پیوند خورده است.
جمعبندی و توضیح کامل زبان های سلتی
زبانهای سلتی شاخهای کهن و ارزشمند از خانواده زبانهای هندواروپایی هستند که روزگاری بخش اعظمی از قاره اروپا را تحت پوشش قرار میدادند. با گسترش امپراتوری روم و بعدها زبانهای ژرمنی، قلمرو این زبانها به مرور زمان کوچکتر شد و امروزه به حاشیه غربی اروپا و مناطقی همچون ایرلند، ولز، اسکاتلند و برتانی فرانسه محدود شده است.
این خانواده زبانی به دو شاخه اصلی گِویدلیک (شامل زبانهای ایرلندی، گیلیک اسکاتلندی و مانکس) و بریتونی (شامل ولزی، برتونی و کورنی) تقسیم میشود. با وجود کاهش شمار گویشوران در طول تاریخ، امروزه تلاشهای زیادی برای احیا، حفظ و آموزش این زبانها در کشورهای مربوطه در حال انجام است تا این میراث فرهنگی و زبانی باستان از خطر نابودی حفظ شود.