یعنی چه
این اصطلاح یک ترکیب وصفی عام (موصوف و صفت) است و به گزاره، سخن یا کلامی اطلاق میشود که به دلیل داشتن معنای عمیق، ساختار عجیب یا بیان غیرعادی، مخاطب را به شگفتی و تحسین وا میدارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [جُمْ لِ یِ شِ گَفْتْ اَنْ گیز] است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خودِ «جمله شگفت انگیز» با ۱۳ حرف است. بسته به طراح جدول، گزینههایی چون سخن عجیب یا کلام بهتآور نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیباتی که نشاندهنده یک عبارت یا جمله تعجبآور و شگفتانگیز هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با استفاده از موصوف جمله و صفاتی نظیر رائعة (زیبا/عالی) یا مدهشة (حیرتآور) توصیف میشود.
به فارسی
معادلهای سره و ترکیبات هممعنی فارسی آن شامل عبارت حیرتآور، سخن عجیب، گزارهٔ شگرف و کلام بهتآور است.
نماد چیست
این عبارت یک ترکیب توصیفی زبانی است و نماد فرهنگی یا اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در معناشناسی نمادی از حیرت، کشف حقیقت، زیبایی غیرمنتظره و الهام و آگاهی ناگهانی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل جمله شگفت انگیز
ترکیب «جمله شگفتانگیز» یک اصطلاح تخصصی یا واژهٔ واحد مستقل در فرهنگهای لغت نیست، بلکه یک ترکیب وصفی عام متشکل از موصوف و صفت است. واژه «جمله» ریشهای عربی دارد و در دستور زبان به معنای گزاره است، در حالی که «شگفتانگیز» واژهای کاملاً فارسی و حاصل ترکیب شگفت (حیرت) و انگیز (بن مضارع انگیختن) است که معنای برانگیزندهی تعجب را میدهد.
این عبارت در گفتگوهای روزمره و مکتوب برای اشاره به سخنان یا کلماتی به کار میرود که به دلیل عمق معنا، تاثیرگذاری شدید یا ساختار غیرعادی، شنونده را مبهوت و متأثر میکنند. هرچند این ترکیب به صورت مستقیم در متون کهن یا قرآن کریم عیناً نیامده، اما مفهوم آن یعنی کلامی که شگفتی و هدایت را برمیانگیزد، همواره در ادبیات و معرفتشناسی جایگاه ویژهای داشته است.